Financial Times: Ποιοι κατέχουν το ελληνικό χρέος και γιατί είναι περιορισμένα τα περιθώρια μείωσής του

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBX7dERdfl5-qg4Ex9TsKj9gRIsQB8VYU4LaQqrEJgznGOp4FARq2x0pWqpBrFuDI6k02cJFlDmETx0ud5rNBBtuuoenWwTYWadoTK8Esttqt5TzL7ldPcH6DQnu7KOo-kD8kMDCp0bIM/s1600/antixa2014-press_financial_times.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="" border="0" height="214" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBX7dERdfl5-qg4Ex9TsKj9gRIsQB8VYU4LaQqrEJgznGOp4FARq2x0pWqpBrFuDI6k02cJFlDmETx0ud5rNBBtuuoenWwTYWadoTK8Esttqt5TzL7ldPcH6DQnu7KOo-kD8kMDCp0bIM/s1600/antixa2014-press_financial_times.jpg" title="Financial Times: Ποιοι κατέχουν το ελληνικό χρέος και γιατί είναι περιορισμένα τα περιθώρια μείωσής του" width="320" /></a></div> Περιορισμένες λύσεις όσον αφορά τη μείωση του ελληνικού χρέους, εξαιτίας του ότι είναι υπέρογκο, βλέπουν οι Financial Times, αναλύοντας ποιος κατέχει το χρέος αυτό.<br /><br />Όπως εξηγεί το δημοσίευμα, οι ιδιώτες επενδυτές, όπως η Capital Group, κατέχουν λιγότερο από το 15% του ελληνικού χρέους, ενώ περίπου τα 3/4 αυτού, ή τα 270 δισ. ευρώ από το σύνολο των 317 δισ. ευρώ, βρίσκεται στα χέρια του επίσημου τομέα, του ταμείου διάσωσης  EFSF, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ.<br /><br />Μια στάση πληρωμών των 24 δισ. που χρωστάει η Ελλάδα στο ΔΝΤ είναι κάτι που ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν σκέφτεται, λένε οι FT.<br /><br />Η ΕΚΤ και οι κεντρικές τράπεζες έχουν μαζί 54 δισ. ευρώ. Η ΕΚΤ δεν μπορεί να προσφέρει ελάφρυνση καθώς αυτό θα θεωρούνταν, σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές συνθήκες, παράνομη χρηματοδότηση εθνικής κυβέρνησης, αλλά σε κάθε περίπτωση τα δάνεια αυτά είναι χωρίς τόκο αφού η Ευρωζώνη συμφώνησε να δώσει τα κέρδη από τους τίτλους της ΕΚΤ στην Αθήνα.<br /><br />Με βάση λοιπόν όλα αυτά, μένει μόνο η επιλογή ελάφρυνσης από τα δάνεια του EFSF, για τα οποία υπενθυμίζεται ότι η  Ευρωζώνη έχει ήδη μειώσει τα επιτόκια κι έχει επιμηκύνει την αποπληρωμή.<br /><br />Σύμφωνα, λοιπόν, με το Bruegel, μια μείωση των επιτοκίων τρίμηνου δανεισμού στα 53 δισεκατομμύρια που χρωστά η χώρα σε άλλες κυβερνήσεις θα μείωνε το ύψος του χρέους κατά 3,4% του ΑΕΠ έως το 2050. Μία περαιτέρω παράταση του χρόνου ωρίμανσης κατά δέκα χρόνια θα προκαλούσε επιπλέον απομείωση του χρέους κατά 4,5%.<br /><br />Παράλληλα, για τα δάνεια του EFSF, ύψους 142 δισ. ευρώ, η Ελλάδα πληρώνει επιτόκιο μόλις 1%, κάτι που σημαίνει ότι δεν υπάρχει μεγάλο περιθώριο μείωσης. Ωστόσο, μία δεκαετής παράταση ωρίμανσης του χρέους θα μείωνε το χρέος κατά 8,1% του ΑΕΠ.<br /><br />Αυτές οι δύο παραχωρήσεις εκ μέρους της Ευρώπης, θα μπορούσαν να ελαφρύνουν το χρέος της Ελλάδας μόλις στο 160% του ΑΕΠ, ένα επίπεδο που βρίσκεται πολύ μακριά από τον στόχο του ΣΥΡΙΖΑ, τονίζει η βρετανική εφημερίδα, σημειώνοντας ότι άλλες επιλογές, όπως φθηνά δάνεια με σταθερό επιτόκιο ή μια πολύ πιο ριζοσπαστική συγχώρεση χρέους θα είχε άμεσες απώλειες στους Ευρωπαίους εταίρους, κάτι που θα ήταν αδύνατο για αυτούς να δεχτούν.<br /><br />Κέρδος online</div>

Financial Times: Ποιοι κατέχουν το ελληνικό χρέος και γιατί είναι περιορισμένα τα περιθώρια μείωσής του

Περιορισμένες λύσεις όσον αφορά τη μείωση του ελληνικού χρέους, εξαιτίας του ότι είναι υπέρογκο, βλέπουν οι Financial Times, αναλύοντας π...

Διαβάστε περισσότερα »

Σόρος : Η Ρωσία είναι μεγαλύτερος κίνδυνος απ' ότι η Ελλάδα

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZodgWHo-1VHS0TY9Js2cc3DFobAZD2iHgHC3bmWxlE9mzLEgr3G-MvBdjQV9Ur4wo1YiDKJJZ01wVbfBmMfSbpYPT1YrTakVCDoMepXU6xMmQSpElWiIu2xxfc04vEl74NeLbUoSuKEE/s1600/antixa2014-photo_soros_george.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="" border="0" height="207" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZodgWHo-1VHS0TY9Js2cc3DFobAZD2iHgHC3bmWxlE9mzLEgr3G-MvBdjQV9Ur4wo1YiDKJJZ01wVbfBmMfSbpYPT1YrTakVCDoMepXU6xMmQSpElWiIu2xxfc04vEl74NeLbUoSuKEE/s1600/antixa2014-photo_soros_george.jpg" title="Σόρος : Η Ρωσία είναι μεγαλύτερος κίνδυνος απ' ότι η Ελλάδα" width="320" /></a></div> Ψέγει τους ηγέτες της Δύσης ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής Τζωρτζ Σόρος, γιατί πιστεύει πως κάνουν επικίνδυνα λανθασμένους υπολογισμούς στη στρατηγική τους έναντι της Ρωσίας και της Ουκρανίας.<br /><br />Σε συνέντευξή του στους Financial Times, ο Σόρος αναφέρει πως οι ευρωπαίοι συμπεριφέρονται στην Ουκρανία σαν να είναι «απλώς μια ακόμα χώρα» που χρειάζεται οικονομική βοήθεια. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν αντιλαμβάνονται πως η κρίση αυτή αποτελεί μεγαλύτερο κίνδυνο για την ευρωπαϊκή οικονομία, ακόμα και για την επιβίωση της ΕΕ, απ' ότι οι εκλογές στην Ελλάδα.<br /><br />Όπως εκτιμά ο Σόρος, οι κυρώσεις κατά της Μόσχας έχουν πολύ βαθύτερη επίπτωση απ' όσο φαντάζονταν οι ηγέτες της Δύσης, λόγω της κατάρρευσης των τιμών του πετρελαίου, προσθέτοντας πως μια κήρυξη χρεοστασίου από τη Ρωσία «δεν θα αποτελούσε έκπληξη».<br /><br />«Μια χρεοκοπία θα ήταν τεράστιο πλήγμα για τις ευρωπαϊκές τράπεζες με έκθεση στη Ρωσία», τόνισε χαρακτηριστικά.</div>

Σόρος : Η Ρωσία είναι μεγαλύτερος κίνδυνος απ' ότι η Ελλάδα

Ψέγει τους ηγέτες της Δύσης ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής Τζωρτζ Σόρος, γιατί πιστεύει πως κάνουν επικίνδυνα λανθασμένους υπολογισμούς σ...

Διαβάστε περισσότερα »

Financial Times : Εκτός περιφερειακών συμμαχιών η Τουρκία

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIuKLcnqIgw8SB7bUhH9coLksXaRzxO0L9WyCYHij3Kj5VrQumyDN8MjB1sldELO6p5LF9Q6GJFzt9NGwp9BBO9Sk1j3-FxKrSyc8rO-MmmKLoLuNfyo2XtVUctQ_PFY9UbqDA0zlydL_K/s1600/antixa2014-erdogan_cartoon_21.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIuKLcnqIgw8SB7bUhH9coLksXaRzxO0L9WyCYHij3Kj5VrQumyDN8MjB1sldELO6p5LF9Q6GJFzt9NGwp9BBO9Sk1j3-FxKrSyc8rO-MmmKLoLuNfyo2XtVUctQ_PFY9UbqDA0zlydL_K/s1600/antixa2014-erdogan_cartoon_21.jpg" width="640" /></a></div> <h4 style="text-align: left;"> Οι Financial Times, διαπιστώνουν την έγερση ενός «φαινομενικού αντιτουρκικού μπλοκ» στην ανατολική Μεσόγειο, αναφερόμενοι στην εμβάθυνση της συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας μεταξύ Αιγύπτου και Κύπρου.</h4> <div style="text-align: left;"> <br />Η εφημερίδα επισημαίνει την πρόθεση του Καΐρου να επιταχύνει τις συνομιλίες για χρήση κυπριακού αερίου, καθώς και την αντίδραση του Τούρκου Πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου που δήλωσε ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει τις έρευνες για πετρέλαιο και φυσικό αέριο νοτίως της Κύπρου.<br /><br />«Αλλά η συνάντηση των [τριών] υπουργών στη Λευκωσία ήταν μόνο μία ακόμα παρόμοια συνάντηση σε μια περίοδο που οι σχέσεις της Τουρκίας με πολλούς από τους γείτονές της έχουν επιδεινωθεί», σχολιάζει η εφημερίδα, προσθέτοντας ότι Κύπρος, Ελλάδα και Αίγυπτος έχουν επίσης ενισχύσει τους δεσμούς τους με το Ισραήλ.<br /><br />Ο Σινάν Ουλγκέν του ινστιτούτου Carnegie Europe δηλώνει στην εφημερίδα ότι όλα αυτά αποτελούν ένδειξη του πόσο εξασθενημένη είναι η ικανότητα της Τουρκίας να σχηματίζει συμμαχίες στην περιοχή.<br /><br />Οι Financial Times σχολιάζουν επίσης ότι αυτή η αποξένωση της Τουρκίας υπονομεύει δυνητικά τις ελπίδες των ΗΠΑ για ελάττωση των περιφερειακών εντάσεων μέσω της ανακάλυψης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων – ιδίως ως παράγοντα ώθησης των διαπραγματεύσεων για επανένωση της Κύπρου.</div> </div>

Financial Times : Εκτός περιφερειακών συμμαχιών η Τουρκία

Οι Financial Times, διαπιστώνουν την έγερση ενός «φαινομενικού αντιτουρκικού μπλοκ» στην ανατολική Μεσόγειο, αναφερόμενοι στην εμβάθυνση...

Διαβάστε περισσότερα »

Financial Times: Το ευρώ κινδυνεύει σήμερα όσο ποτέ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAvSQYOyczGuWs7IpAMksjMZtCxQ0cKssY_ZI0MfVXXYVMfCoywPzPIES48HouvQof2ufgpsbbtdA52iZaUAWu8FenRNv0qyWC1BtQFp34iB5XocP95tiRX71YTLR1StOHICl0Gp5Q7V76/s1600/eu-flag-burn.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="212" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAvSQYOyczGuWs7IpAMksjMZtCxQ0cKssY_ZI0MfVXXYVMfCoywPzPIES48HouvQof2ufgpsbbtdA52iZaUAWu8FenRNv0qyWC1BtQFp34iB5XocP95tiRX71YTLR1StOHICl0Gp5Q7V76/s1600/eu-flag-burn.jpg" width="320" /></a></div> <span style="color: red;"><b><u>Το ευρώ κινδυνεύει σήμερα όσο ποτέ</u></b></span><br /><br />Αν υπάρχει ένα πράγμα που βρίσκει σύμφωνους όλους τους Ευρωπαίους αξιωματούχους, είναι ότι δεν αμφισβητείται πλέον η επιβίωση του ευρώ. Η οικονομία δεν έχει υπέροχη πορεία, αλλά πάντως η κρίση έχει τελειώσει.<br /><br />Προσωπικώς αμφιβάλλω για αυτό το ομόφωνο συμπέρασμα. Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι τείνουν να κρίνουν τον κίνδυνο με βάση των αριθμό των μεταμεσονύχτιων συναντήσεων στο μέγαρο Justus Lipsius των Βρυξελλών. Σίγουρα τώρα πια γίνονται λιγότερες τέτοιες συναντήσεις. Αλλά το βαρόμετρο δεν είναι σωστό.<br /><br />Δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το πόσες ήταν οι πιθανότητες να διαλυθεί το ευρώ κατά την διάρκεια της κρίσης. Αλλά είμαι βέβαιος ότι οι πιθανότητες είναι περισσότερες σήμερα. Πριν δύο χρόνια, οι αναλυτές ήλπιζαν ότι θα έχει έλθει ισχυρή οικονομική ανάπτυξη. Σήμερα ξέρουμε ότι αυτό δεν έγινε, ούτε πρόκειται να γίνει. Πριν δύο χρόνια, η ευρωζώνη δεν ήταν προετοιμασμένη για χρηματοοικονομική κρίση, αλλά τουλάχιστον οι ρυθμιστές αντέδρασαν δημιουργώντας μηχανισμούς αντιμετώπισης του άμεσου κινδύνου.<br /><br />Σήμερα η ευρωζώνη δεν έχει τον κατάλληλο μηχανισμό ώστε να προστατευθεί από μια παρατεταμένη βαθιά ύφεση. Και, σε αντίθεση με δύο χρόνια πριν, οι ρυθμιστές δεν έχουν όρεξη να δημιουργήσουν έναν τέτοιο μηχανισμό.<br /><br /><span style="color: red;"><b><u>H πραγματική απειλή μπορεί να μην έλθει από εκεί που την περιμένεις</u></b></span><br /><br />Οπότε, όπως γίνεται τόσο συχνά στην ζωή, η πραγματική απειλή μπορεί να μην έλθει από εκεί που την περιμένεις- τις αγορές ομολόγων. Οι βασικοί πρωταγωνιστές σήμερα δεν είναι οι διεθνείς επενδυτές, αλλά οι αντιδραστικοί ψηφοφόροι που έχουν περισσότερες πιθανότητες να ψηφίσουν μια νέα γενιά ηγετών και είναι πιο πρόθυμοι να στηρίξουν τα περιφερειακά κινήματα ανεξαρτησίας.<br /><br />Στην Γαλλία η Marine Le Pen, η ηγέτης του Εθνικού Μετώπου, θα μπορούσε να επικρατήσει σε αναμέτρηση με τον Πρόεδρο François Hollande. Ο Beppe Grillo, ηγέτης του Κινήματος των Πέντε Αστέρων στην Ιταλία, είναι η μόνη αναξιόπιστη εναλλακτική στον μη εκλεγμένο πρωθυπουργό Matteo Renzi.<br /><br />Τόσο η κα Le Pen όσο και ο κ. Grillo θέλουν να αποχωρήσουν οι χώρες τους από την ευρωζώνη. Στην Ελλάδα, ο Αλέξης Τσίπρας και το κόμμα ΣΥΡΙΖΑ προηγούνται στις δημοσκοπήσεις. Το ίδιο και το κίνημα Podemos στην Ισπανία, με την υπέροχο νεαρό ηγέτη του Pablo Iglesias.<br /><br />Το ερώτημα για τους ψηφοφόρους που πλήττονται από την κρίση, είναι «σε ποιο σημείο είναι λογική η αποχώρηση από την ευρωζώνη»; Μπορεί να καταλήξουν ότι το σωστό σημείο είναι τώρα. Μπορεί να αντιταχθούν στην διάλυση για πολιτικούς λόγους. Η εκτίμησή τους τείνει να αλλάζει από καιρό σε καιρό. Δεν νομίζω να αλλάζει προς το ευνοϊκότερο, όσο η οικονομία βουλιάζει βαθύτερα στην ύφεση.<br /><br />Σε αντίθεση από δύο χρόνια πριν, τώρα έχουμε μια πιο ξεκάθαρη άποψη για την προοπτική της μακροπρόθεσμης επίσημης πολιτικής. Η λιτότητα ήλθε για να μείνει. Η δημοσιονομική πολιτική θα συνεχίσει να συρρικνώνεται καθώς τα κράτη μέλη θα πρέπει να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, με βάση τους νέους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες. Το «πρόγραμμα στήριξης» της Γερμανίας που ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα, είναι το περισσότερο που θα υπάρξει ποτέ: 0,1% του ΑΕΠ σε πρόσθετες δαπάνες, που θα αρχίσουν μετά το 2016. Τι χαρά!<br /><br />Ποιος είναι όμως ο ρόλος της νομισματικής πολιτικής; Ο Mario Draghi δήλωσε ότι περιμένει να αυξηθεί ο ισολογισμός της ΕΚΤ κατά περίπου 1 τρισ. ευρώ. Ο διοικητής της ΕΚΤ δεν έθεσε αυτό το μέγεθος ως επίσημο στόχο, αλλά ως προσδοκία –ό,τι κι αν σημαίνει αυτο. Μια πιο απαισιόδοξη άποψη είναι ότι δεν θα συμβεί τίποτα και η ΕΚΤ θα χάσει τον στόχο του 1 τρισ. ευρώ., όπως χάνει συνέχεια και τον στόχο του πληθωρισμού. Προσωπικώς πιστεύω ότι η ΕΚΤ θα πετύχει τον στόχο, αλλά δεν θα κάνει και μεγάλη διαφορά.<br /><br />Και ποιος είναι ο ρόλος των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων; Ας μην υπερεκτιμούμε τις επιδράσεις τους. Οι παινεμένες γερμανικές μεταρρυθμίσεις στο κοινωνικό κράτος και την απασχόληση, βελτίωσαν την ανταγωνιστικότητά της έναντι άλλων οικονομιών της ευρωζώνης. Αλλά δεν αύξησαν την εγχώρια ζήτηση. Αν εφαρμόζονταν στο σύνολο της ευρωζώνης, θα είχαν ακόμη μικρότερη επίδραση γιατί δεν μπορεί να γίνουν μονομιάς όλοι ανταγωνιστικοί έναντι όλων.<br /><br />Δύο μήνες πριν ο κ. Draghi είπε ότι η ευρωζώνη πρέπει να πυροβολήσει παράλληλα προς τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις: Χαλαρότερη νομισματική πολιτική, αύξηση στις δημόσιες δαπάνες και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Εμένα αυτό μου μοιάζει με ισοπεδωτικό βομβαρδισμό «χαλί», το οικονομικό αντίστοιχο της «Επέλασης της Ελαφράς Ταξιαρχίας».<br /><br />Οι διαδοχικές αυτές απογοητεύσεις δεν δείχνουν απαραίτητα ότι η ευρωζώνη θα καταρρεύσει. Αλλά δείχνουν ότι η μόνιμη στασιμότητα είναι πολύ πιθανή. Κατ' εμέ, αυτό είναι πραγματικό βαρόμετρο αποτυχίας.</div>

Financial Times: Το ευρώ κινδυνεύει σήμερα όσο ποτέ

Το ευρώ κινδυνεύει σήμερα όσο ποτέ Αν υπάρχει ένα πράγμα που βρίσκει σύμφωνους όλους τους Ευρωπαίους αξιωματούχους, είναι ότι δεν αμφισβη...

Διαβάστε περισσότερα »

Financial Times: Ο ΣΥΡΙΖΑ γαβγίζει αλλά δεν δαγκώνει

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3iMO-UxdaCsLwOMWrd85UUcb7t2IZBqLbd9rfxV2yEERL2Ga66Lv-zoSnyrmweISTTjm569hdmYB4ngQKT35N6FztDit7FRTYx2FE4u2cG9iOgRQr_5J5AxvlUmFehL478pqXBHZe8YwU/s1600/antixa2014-FT_Logo_list.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3iMO-UxdaCsLwOMWrd85UUcb7t2IZBqLbd9rfxV2yEERL2Ga66Lv-zoSnyrmweISTTjm569hdmYB4ngQKT35N6FztDit7FRTYx2FE4u2cG9iOgRQr_5J5AxvlUmFehL478pqXBHZe8YwU/s1600/antixa2014-FT_Logo_list.jpg" width="320" /></a></div> Καταπέλτης του άρθρου του Tony Barber. Δεν έχει καμία σημασία εάν θα κερδίσει ο Σαμαράς ή ο Τσίπρας στις εκλογές. Η διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις στο δημόσιο παραμένουν. Οι πλούσιοι Έλληνες δεν έκαναν καμιά θυσία. Πλήρωσε μόνο η μεσαία τάξη.<br />Πελατειακές σχέσεις και πλουτοκρατία επιβίωσαν και από την τρόικα<br /><br />Με μία πρώτη ματιά, προκαλεί προβληματισμό το ότι η Ελλάδα βιάζεται να βγει από το πρόγραμμα στήριξης της Ε.Ε. και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Η απόδοση των 10ετών ομολόγων της εκτινάχθηκε πάνω από το 9% πριν από δύο εβδομάδες.<br /><br />Ακόμη και στο 7%, το επιτόκιο της αγοράς είναι πολύ υψηλότερο από αυτό με το οποίο δανείζεται η Αθήνα από τους επίσημους πιστωτές. Η Ελλάδα κινδυνεύει να παραπατήσει όπως ο σπρίντερ στο τελευταίο εμπόδιο, επειδή θέλει να νικήσει το χρονόμετρο.<br /><br />Για τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τους συναδέλφους του, ωστόσο, αυτό δεν είναι πρωτίστως οικονομικό θέμα. Αφορά την εθνική αξιοπρέπεια και περιλαμβάνει πολιτικούς υπολογισμούς – όπως θα έπρεπε να περιμένει κανείς σε μία δημοκρατία.<br /><br />Η λαχτάρα για ανάκτηση της εθνικής αξιοπρέπειας διαποτίζει την ελληνική στάση στο μνημόνιο. Το κοινωνικό και το οικονομικό κόστος της διάσωσης, από τη μαζική ανεργία μέχρι το κλείσιμο επιχειρήσεων, ήταν τιμωρητικά υψηλά.<br /><br />Το πρόγραμμα στήριξης θυμίζει στους Έλληνες πως οι μεγάλες δυνάμεις συχνά ασκούσαν τον έλεγχο στη χώρα τους, από την Επανάσταση του 1821 ενάντια στην οθωμανική κυριαρχία. Για τους μεγαλύτερους σε ηλικία Έλληνες, η κατοχή των Ναζί την περίοδο 1941-44 καθώς και η επιρροή της Βρετανίας και των ΗΠΑ στη μεταπολεμική Ελλάδα είναι ακόμη μνήμες ζωντανές. Το αίτημα για αυτοδιάθεση είναι σημαντικό για την ελληνική ταυτότητα.<br /><br />Βάσει των πολιτικών υπολογισμών, εάν απελευθερωθεί η Ελλάδα από τον έλεγχο του ΔΝΤ και της Ε.Ε., η κυβέρνηση θα κερδίσει την κοινοβουλευτική ψηφοφορία το Φεβρουάριο και θα εκλέξει νέο πρόεδρο. Έτσι θα μπορέσει να ολοκληρώσει την τετραετή της θητεία και να πολεμήσει από θέση ισχύος για τις επόμενες εκλογές τον Ιούνιο του 2016.<br /><br />Το πρόβλημα είναι πως ο κυβερνητικός συνασπισμός ελέγχει μόλις 154 έδρες στο κοινοβούλιο των 300 εδρών. Βάσει του Συντάγματος, χρειάζεται 180 για να εκλέξει Πρόεδρο.<br /><br />Εάν η κυβέρνηση δεν τα καταφέρει, τότε θα προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές. Δεν είναι αυτό που θέλει ο κ. Σαμαράς, αλλά εκτιμά πως το συντηρητικό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να έχει καλή απόδοση εάν οι ψηφοφόροι γνωρίζουν ότι πέτυχε την πρόωρη έξοδο της Ελλάδας από το μνημόνιο.<br /><br />Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι σε περίπτωση πρόωρων εκλογών νικητής θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, το αντιπολιτευτικό κόμμα της άκρας αριστεράς που βλέπει εχθρικά τα μέτρα λιτότητα και της οικονομικές μεταρρυθμίσεις που θέσπισε η κυβέρνηση Σαμαρά. Δεν ακόμη βέβαιο εάν το δάγκωμα του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι τόσο δυνατό όσο τα γαβγίσματά του, από τη στιγμή που θα αναλάβει την εξουσία. Είναι απίθανο οι πρόωρες εκλογές να του δώσουν απόλυτη αυτοδυναμία.<br /><br />Αδιαμφισβήτητα, οι πιέσεις από τους κυβερνητικούς εταίρους και τις αγορές θα ωθήσουν τον κ. Τσίπρα προς την κατεύθυνση μίας συνεννόησης με τους πιστωτές της Ελλάδας. Εάν γίνει έτσι, τότε ακόμη και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η Ελλάδα δεν θα βιώσει ούτε δημοσιονομική ασωτία ούτε ατέρμονη λιτότητα, αλλά πολιτική που θα καθοδηγείται, σε κάποιον βαθμό, από μία αίσθηση οικονομικής ευθύνης.<br /><br />Ο κ. Τσίπρας δήλωνε πάντα ότι θέλει να παραμείνει η Ελλάδα στην ευρωζώνη - στάση που θέτει αυτόματα περιορισμούς σε ένα καθαρόαιμο αριστερό πρόγραμμα. Για τον κ. Σαμαρά ωστόσο, ενδεχόμενη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει ότι διακυβεύονται όλα όσα πάλευε να πετύχει η κυβέρνησή του στο όνομα της αποκατάστασης του καλού ονόματος της χώρας στο εξωτερικό.<br /><br />Στο τέλος, αυτό που έχει σημασία για την Ελλάδα δεν είναι εάν θα παραμείνει στην κυβέρνηση ο κ. Σαμαράς ή εάν θα τον αντικαταστήσει ο κ. Τσίπρας. Είναι το εάν η πενταετία κακουχιών και υποταγής στην τρόικα οδήγησαν στον εκσυγχρονισμό της πολιτικής κουλτούρας και της στάσης του κόσμου προς το κράτος.<br /><br />Η κρίση επέφερε πλήγμα στο σύστημα των πελατειακών σχέσεων, των δωροδοκιών και του πλουτισμού που απέκτησε νέα ζωή στην Ελλάδα από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 υπό το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία. Δεν έχει όμως, νόημα να αρνείται κανείς ότι η διαφθορά στον δημόσιο τομέα και οι πελατειακές σχέσεις παραμένουν. Εν τω μεταξύ, στον ιδιωτικό τομέα, οι πλούσιοι Έλληνες δεν έκαναν καμία θυσία για να βοηθήσουν το έθνος τους σε αυτήν τη στιγμή ανάγκης, διαβεβαιώνοντας ότι η κρίση θα έπληττε αντιθέτως τις μεσαίες τάξεις και τους φτωχούς.<br /><br />Οι πελατειακές σχέσεις και ο εγωισμός των πλουσίων επιβίωσαν από όλα τα δεινά του 20ού αιώνα – δύο παγκόσμιους πολέμους, ξένη κατοχή, εμφύλιο πόλεμο και χούντα. Μην απορείτε εάν επιβιώσουν και την τρόικα, αφού φύγουν οι τελευταίοι ξένοι ηγεμόνες της χώρας.<br /><br /><br /></div>

Financial Times: Ο ΣΥΡΙΖΑ γαβγίζει αλλά δεν δαγκώνει

Καταπέλτης του άρθρου του Tony Barber. Δεν έχει καμία σημασία εάν θα κερδίσει ο Σαμαράς ή ο Τσίπρας στις εκλογές. Η διαφθορά και οι πελατ...

Διαβάστε περισσότερα »