Κρούγκμαν : «Μεγάλη ψευδαίσθηση για Πούτιν και Αμερικανούς»

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEga5bM8u73c1P6BBJChXLBlaUnOKXQ7u1JwcKT6DYTuCjysvQncRgrVzr4yvm0kJ99y5d6uADE21ltYrK97AH1LAeU8VcGL5tM66huINA2q0CRjzPNOTngNivjPfhL__CZIAv5q8I_Xsto/s1600/antixa2014-us_Paul_Robin_Krugman.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="" border="0" height="207" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEga5bM8u73c1P6BBJChXLBlaUnOKXQ7u1JwcKT6DYTuCjysvQncRgrVzr4yvm0kJ99y5d6uADE21ltYrK97AH1LAeU8VcGL5tM66huINA2q0CRjzPNOTngNivjPfhL__CZIAv5q8I_Xsto/s1600/antixa2014-us_Paul_Robin_Krugman.jpg" title="Κρούγκμαν : «Μεγάλη ψευδαίσθηση για Πούτιν και Αμερικανούς»" width="320" /></a></div> Αυτό που πριν έναν αιώνα υποστήριζε στη "Μεγάλη Ψευδαίσθηση" ο Νόρμαν Έιντζελ, περιέχει ένα μήνυμα που δεν το πήραν ποτέ, ούτε ο Πούτιν ούτε οι Αμερικανοί νεο-συντηρητικοί.<br /><br />Ούτε ο Πούτιν αλλά ούτε οι Αμερικανοί νέο-συντηρητικοί διδάχθηκαν τίποτα από το «φιάσκο του Ιράκ», <a href="http://www.nytimes.com/2014/12/22/opinion/paul-krugman-putin-neocons-and-the-great-illusion.html?_r=1" rel="nofollow" target="_blank">γράφει</a> στους Times της Νέας Υόρκης, ο Πολ Κρούγκμαν (Paul Robin Krugman), με αναφορά στη «Μεγάλη Ψευδαίσθηση» του Βρετανού δημοσιογράφου και πολιτικού, Νόρμαν Έιντζελ.<br /><br />Στο δοκίμιο, που γράφτηκε περισσότερο από έναν αιώνα πριν, αναφέρεται ότι η εποχή των κατακτήσεων έχει - ή τουλάχιστον θα έπρεπε να έχει - παρέλθει. Δεν προβλέπει μεν το τέλος των πολέμων, υποστηρίζει όμως ότι οι επιθετικοί πόλεμοι δεν έχουν πλέον νόημα, αφού βλάπτουν τόσο τους νικητές όσο και τους ηττημένους.<br /><br />Ο Έιντζελ είχε δίκιο, γράφει ο Πολ Κρούγκμαν στους New York Times. Αλλά το μάθημα αυτό δεν το έχουν διδαχθεί όλοι.<br /><br /> Ο Έιντζελ επισήμανε ότι δεν μπορείς να μεταχειριστείς μια σύγχρονη κοινωνία όπως η Ρώμη είχε μεταχειριστεί τις περιοχές που κατακτούσε, αφού καταστρέφεις έτσι τον πλούτο που θέλεις να αποκτήσεις. Ο πόλεμος ή η απειλή του πολέμου, με δεδομένο ότι διακόπτει τις εμπορικές και χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, έχει ένα κόστος που υπερβαίνει κατά πολύ τη δαπάνη της διατήρησης και της ανάπτυξης των στρατών. Ο πόλεμος σε κάνει φτωχότερο και πιο αδύνατο, ακόμη κι όταν τον κερδίζεις.<br /><br />Οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Υπάρχουν ακόμη εκείνοι που κάνουν πολέμους για πλάκα ή για να αποκομίσουν κέρδη, αλλά αυτό συμβαίνει μόνο σε περιοχές όπου οι εκμεταλλεύσιμες πρώτες ύλες αποτελούν την αποκλειστική πηγή πλούτου. Οι συμμορίες που διαλύουν την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία θέλουν διαμάντια και ελεφαντόδοντο. Το Ισλαμικό Κράτος μπορεί να διακηρύσσει ότι επιδιώκει τη δημιουργία του νέου χαλιφάτου, αλλά προς το παρόν καταλαμβάνει πετρελαιοπηγές.<br /><br />Με άλλα λόγια, ο,τιδήποτε έχει νόημα για έναν πολέμαρχο του τέταρτουκόσμου είναι απλώς αυτοκαταστροφικό για μια χώρα σαν την Αμερική –ή τη Ρωσία. Η τελευταία μπορεί να κατέλαβε την Κριμαία χωρίς αντίσταση, αλλά το μόνο που αποκόμισε από τον θρίαμβό της είναι μια προβληματική οικονομία που δεν επιβιώνει χωρίς βοήθεια.<br /><br /> Οι νεοσυντηρητικοί βλέπουν σήμερα το ρωσικό τυχοδιωκτισμό με θαυμασμό και φθόνο. Μπορεί να εκφράζουν την ανησυχία τους για τις ρωσικές ενέργειες, στην πραγματικότητα όμως ο Πούτιν κάνει τη ζωή που θα ήθελαν να κάνουν εκείνοι. Σε κάθε περίπτωση, η αλήθεια είναι ότι ο πόλεμος δε φέρνει αποτελέσματα. Η Αμερική μπορεί να αντέξει το κόστος του πολέμου στο Ιράκ, αλλά μια εύθραυστη οικονομία όπως η ρωσική δεν έχει την ικανότητα να... απορροφά τα λάθη της.</div>

Κρούγκμαν : «Μεγάλη ψευδαίσθηση για Πούτιν και Αμερικανούς»

Αυτό που πριν έναν αιώνα υποστήριζε στη "Μεγάλη Ψευδαίσθηση" ο Νόρμαν Έιντζελ, περιέχει ένα μήνυμα που δεν το πήραν ποτέ, ούτε ...

Διαβάστε περισσότερα »

Κρούγκμαν : Για την κρίση φταίει μόνο η Γερμανία

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: right; margin-left: 1em; text-align: right;"><tbody> <tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZVinE4TBVUmM3lw0jphhxlnHL5dZYxCS6-RZMFXL-P48XNQtUD2D9TN18uFss6EuZHY2wnRI6asSH0zbnuimzcyAuTSdqGU_Fzem-KpADqBAcgy54bnVwd-TEp75KIahZqOiTLOTggnuV/s1600/antixa2014-Paul_Robin_Krugman.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img alt="" border="0" height="212" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZVinE4TBVUmM3lw0jphhxlnHL5dZYxCS6-RZMFXL-P48XNQtUD2D9TN18uFss6EuZHY2wnRI6asSH0zbnuimzcyAuTSdqGU_Fzem-KpADqBAcgy54bnVwd-TEp75KIahZqOiTLOTggnuV/s1600/antixa2014-Paul_Robin_Krugman.jpg" title="Paul Robin Krugman" width="320" /></a></td></tr> <tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="st"><em></em><em></em></span><span style="color: red;"><b>Paul Robin Krugman</b></span></td></tr> </tbody></table> <div style="text-align: right;"> </div> «Γιατί βρίσκεται η Ευρώπη σε τόσο δύσκολη θέση;»... Ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν θέτει το συγκεκριμένο φλέγον ερώτημα μέσα από τις σελίδες των «New York Times», για να δώσει εν συνεχεία ο ίδιος την απάντηση, στρέφοντας τα πυρά της κριτικής του ενάντια στη Γερμανία.<br /><br />«Η κακή συμπεριφορά στην καρδιά της ευρωπαϊκής καταστροφής δεν προέρχεται από την Ελλάδα, ή την Ιταλία, ή τη Γαλλία, αλλά από τη Γερμανία», σημειώνει ο Αμερικανός στο πλαίσιο άρθρου-κόλαφος για τις πολιτικές του Βερολίνου. Ο Κρούγκμαν ξεκινάει με μια διαπίστωση.<br /><br />«Η ανεργία στην Ευρωζώνη έχει κολλήσει σε σχεδόν διπλάσιο επίπεδο από αυτό των ΗΠΑ, ενώ ο πληθωρισμός είναι μακράν χαμηλότερος του επίσημου στόχου, με τον κίνδυνο του αποπληθωρισμού να αιωρείται», σημειώνει, προτού αρχίσει να αποδίδει ευθύνες.<br /><br />«Εάν επιχειρήσει κανείς να δει ποιες χώρες ήταν εκτός γραμμής πριν από την κρίση και έπληξαν την Ευρώπη μετά την κρίση, αρνούμενες μάλιστα να μάθουν από την εμπειρία, όλα δείχνουν ότι η Γερμανία ήταν ο χειρότερος παίκτης», υπογραμμίζει ο Αμερικανός ακαδημαϊκός, σύμφωνα με τον οποίο, «στον βαθμό που υπάρχει πρόβλημα ανταγωνιστικότητας στην Ευρώπη, αυτό προκλήθηκε από τις πολιτικές τύπου beggar-thy-neighbour που ισχυροποίησαν τη Γερμανία έναντι των λοιπών Ευρωπαίων και πλέον εξάγουν αποπληθωρισμό στις γειτονικές της χώρες».<br /><br />Ο Κρούγκμαν σημειώνει χαρακτηριστικά ότι «η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα» με «μοναδικά» χαρακτηριστικά και ότι η Γαλλία βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση απ' ό,τι γενικά γράφεται στο Τύπο. «Η Γαλλία δεν αντιμετωπίζει καμία δημοσιονομική κρίση και μπορεί να δανειστεί μακροπρόθεσμα με ιστορικά χαμηλά επιτόκια κάτω από 1%, μόλις λίγο υψηλότερα από αυτά της Γερμανίας», υπογραμμίζει ο Αμερικανός, ο οποίος αντιθέτως αντιμετωπίζει με μεγαλύτερη ανησυχία «το πρόβλημα του υπερβολικά χαμηλού πληθωρισμού στη Γερμανία».<br /><br />Για τον Κρούγκμαν, ωστόσο, δεν φταίει μόνο η Γερμανία που στην Ευρώπη κυριαρχούν οι «κακές ιδέες». Φταίει και «μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ελίτ που έχει πιστέψει στην ίδια λάθος αφήγηση».</div>

Κρούγκμαν : Για την κρίση φταίει μόνο η Γερμανία

Paul Robin Krugman «Γιατί βρίσκεται η Ευρώπη σε τόσο δύσκολη θέση;»... Ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν θέτει το συγκεκριμέν...

Διαβάστε περισσότερα »

Ελλάδα: η Monopoly των ιδιωτικοποιήσεων

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUvrXe5FJT4lyxNpKP5Ezt-ypy-VNFG9nlITGREF7Bm-e9d6W4nYqHmYVCb0MGrisFz0kETqLlasePB4hDxZ3Pd7PpWFEzLClE4W8XQfI1dWIVhyhaJDdRDtDyX0frgpctgeN5xvJ9syH_/s1600/antixa2014-monopoly.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUvrXe5FJT4lyxNpKP5Ezt-ypy-VNFG9nlITGREF7Bm-e9d6W4nYqHmYVCb0MGrisFz0kETqLlasePB4hDxZ3Pd7PpWFEzLClE4W8XQfI1dWIVhyhaJDdRDtDyX0frgpctgeN5xvJ9syH_/s640/antixa2014-monopoly.jpg" title="Ελλάδα: η Monopoly των ιδιωτικοποιήσεων" width="640" /></a></div> <br /> Τετρασέλιδο αφιέρωμα για το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων που προωθεί η τρόικα στην Ελλάδα και άλλες χώρες της κρίσης δημοσιεύει η εφημερίδα Tagesspiegel. Για «ξεπούλημα χωρίς λόγο» μιλά ο νομπελίστας Π. Κρούγκμαν.<br /><br />Οι ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας τις οποίες επιβάλλει η τρόικα οδηγούν στις χώρες της κρίσεις σε ζημιές δισεκατομμυρίων, σημειώνει η εφημερίδα Tagesspiegel στο αφιέρωμά της. Σύμφωνα με έρευνες της γερμανικής εφημερίδας από το ξεκίνημα των προγραμμάτων της τρόικας το 2010, δημόσια περιουσία πωλείται υπό μεγάλη χρονικά πίεση και πολύ κάτω από την αξία της.<br /><br />Σε Ελλάδα και Πορτογαλία διεξάγονται αυτή την εποχή έρευνες για ιδιωτικοποιήσεις που έγιναν με αδιαφανείς διαδικασίες, προσυμφωνημένα και ύποπτα πλεονεκτήματα για ορισμένους ενδιαφερομένους. «Οι ιδιωτικοποιήσεις δεν είναι κάτι οπωσδήποτε κακό», δηλώνει στην γερμανική εφημερίδα o αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν. «Όμως εδώ έχουμε να κάνουμε σε πολλές περιπτώσεις με ξεπούλημα χωρίς λόγο. Τα κέρδη ιδιωτικοποιούνται, ενώ οι κίνδυνοι, αλλά και οι ζημιές επιβαρύνουν ολόκληρη την κοινωνία», τονίζει ο οικονομολόγος.<br /><br />Η Tagesspiegel παρουσιάζει τις ιδιωτικοποιήσεις σαν παιχνίδι Monopoly, ονοματίζοντάς το όμως Europoly. Οι κανόνες του παιχνιδιού είναι συνοπτικά οι εξής: «Ακίνητα με αξία δισεκατομμυρίων ξεπουλιούνται, υπηρεσίες ύδρευσης περνούν στα χέρια ιδιωτών, τράπεζες πωλούνται σε αμφιλεγόμενους αγοραστές. Ολιγάρχες και επενδυτές παίζουν ένα γιγαντιαίο Monopoly. Οι δανειστές άλλαξαν τους κανόνες του παιχνιδιού προς όφελος των κερδοσκόπων. Σε αυτό το παιχνίδι Europoly είναι ξεκάθαρο εξ αρχής ποιοι θα είναι οι χαμένοι (…)»<br /><br /><span style="color: red;"><b><u>Πωλήσεις με σημαία ευκαιρίας</u></b></span><br /><br />Το «μεγαλύτερο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων στην Ευρώπη» θα αποφέρει μέχρι το 2016, στην καλύτερη περίπτωση, μόλις 11 δισεκατομμύρια ευρώ αντί για τα υπερβολικά 50 δισεκατομμύρια που είχαν αρχικά υπολογιστεί. Οι επιπτώσεις των λανθασμένων υπολογισμών πλήττουν τους πολίτες που πρέπει να υποστούν ακόμα σκληρότερη λιτότητα και ακόμα περισσότερες περικοπές.<br /><br />Το πιο τρανταχτό παράδειγμα ιδιωτικοποίησης είναι το αεροδρόμιο του Ελληνικού στην Αθήνα. Σε μελέτη του ο ελληνικής καταγωγής καθηγητής πολεοδομίας στο Χάρβαρντ, Σπύρο Πολλάλης, υπολόγισε την αξία του πρώην αεροδρομίου σε τουλάχιστον 1,239 δισεκατομμύρια. Όμως τελικά τα έσοδα για το ελληνικό δημόσιο από την επένδυση της Lamda Development (που ανήκει κατά 51% στον τραπεζίτη Σπύρο Λάτση) θα είναι περίπου τα μισά, δηλαδή μόνο 577 εκατομμύρια ευρώ.<br /><br />«Η κρίση ήταν το χειρότερο χρονικό σημείο για ιδιωτικοποιήσεις», δηλώνει ο Κώστας Μητρόπουλος πρώην επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ στην εφημερίδα Tagesspiegel. «Όμως από την αρχή η τρόικα δεν κατάλαβε ότι το πρόβλημα δεν ήταν η τιμή πώλησης. Απλά η αγορά δεν ήταν έτοιμη για επενδύσεις, ανεξάρτητα από το κόστος».<br /><br />Το παιχνίδι Europoly φέρνει τεράστιο πλούτο σε ορισμένους παίκτες, ενώ οδηγεί άλλους στην χρεοκοπία. Στο μεταξύ πολλοί είναι εκείνοι που ζητούν πιο δίκαιους κανόνες. Και ρωτούν τους τροϊκανούς; Γιατί θέτετε υπό χρονική πίεση της χώρες της κρίσης; Γιατί στην Ελλάδα δεν περιμένατε πρώτα να επανέλθει η αγορά και να ξεκινήσετε έπειτα τις ιδιωτικοποιήσεις; Για ποιο λόγο καταβάλλετε κάθε προσπάθεια για να αγοράσουν οι επενδυτές σε τιμή ευκαιρίας;<br /><br /><a href="http://www.dw.de/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%B7-monopoly-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%AE%CF%83%CE%B5%CF%89%CE%BD/a-18058230" rel="nofollow" target="_blank">Στέφανος Γεωργακόπουλος</a></div>

Ελλάδα: η Monopoly των ιδιωτικοποιήσεων

Τετρασέλιδο αφιέρωμα για το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων που προωθεί η τρόικα στην Ελλάδα και άλλες χώρες της κρίσης δημοσιεύει η εφημερίδ...

Διαβάστε περισσότερα »