ΟΥΛΑ ΓΕΛΠΚΕ: «Η Γερμανία έπρεπε να έχει πληρώσει τις αποζημιώσεις πολύ πριν το 1990»

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhq8o6ATIe0wb2ZRlLjwTP763_3SiwWvg1WMmx3zIhUaeJap7XeiMPX990pFQtpv6RLYKapYntGFc8X-88Bv9ILMiX2wsIBugMSAnOsEIYM7iYhGZKBF48HDzklFRekXUOvYeiUQT7vQg_X/s1600/antixa2014-Ulla_Jelpke.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="210" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhq8o6ATIe0wb2ZRlLjwTP763_3SiwWvg1WMmx3zIhUaeJap7XeiMPX990pFQtpv6RLYKapYntGFc8X-88Bv9ILMiX2wsIBugMSAnOsEIYM7iYhGZKBF48HDzklFRekXUOvYeiUQT7vQg_X/s1600/antixa2014-Ulla_Jelpke.png" width="320" /></a></div> «Η γερμανική κυβέρνηση δε διστάζει να απαιτεί τα χρέη της Ελλάδας, ακόμα κι αυτό σημαίνει την εξώθηση του ελληνικού λαού στη φτώχεια, αλλά αρνείται να πληρώσει τα δικά της χρέη. Προφανώς αυτό είναι ανέντιμο και κυνικό» αναφέρει <a href="http://www.toxwni.gr/xoni-apokleistika/item/28863-synentefksi-oula-gelpke-i-germania-eprepe-na-exei-plirosei-tis-apozimioseis-poly-prin-to-1990" rel="nofollow" target="_blank"><span style="color: blue;"><u><b>Στο ΧΩΝΙ</b></u></span></a> η βουλευτής του Die Linke<br /><br />Με περίσσια ειλικρίνεια και μηδενικές αναστολές η βουλευτής της γερμανικής Αριστεράς, Ursula (Ulla) Jelpke, απευθύνεται στους Ελληνες, μιλώντας για την αναμφισβήτητη ηθική και πολιτική υποχρέωση της Γερμανίας να καταβάλει πολεμικές αποζημιώσεις.<br /><br />Η Γερμανίδα πολιτικός, οικονομολόγος και κοινωνιολόγος έχει πρωτοστατήσει στη γερμανική Βουλή, πιέζοντας τη γερμανική κυβέρνηση, περισσότερα από 6 χρόνια, να αναγνωρίσει τις υποχρεώσεις της έναντι των Ελλήνων-θυμάτων των Ναζί και του ελληνικού κράτους.<br /><br />Λίγες ημέρες μετά τη σχετική δήλωση της προέδρου της ευρωομάδας της ευρωπαϊκής αριστεράς (GUE/NGL), Γκάμπι Τσίμερ, η βουλευτής του Die Linke Ούλα Γέλπκε εξηγεί λεπτομερώς Στο ΧΩΝΙ τις θέσεις της γερμανικής Αριστεράς στο θέμα των αποζημιώσεων. Κατηγορεί τις ελληνικές κυβερνήσεις για αναποφασιστικότητα, επισημαίνει ότι η Ελλάδα μπορεί ακόμη να διεκδικήσει τα χρήματα και προειδοποιεί ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επιτρέψουμε να «θαφτεί» η υπόθεση των αποζημιώσεων.<br /><br /><b>Πρόσφατα, ο Γερμανός υπουργός για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις Michael Roth δήλωσε ότι το θέμα των αποζημιώσεων θεωρείται ότι νομικά έχει λήξει. Είναι η γνωστή, πάγια θέση του Βερολίνου. Όμως το Die Linke έχει άλλη άποψη.</b><br /><br />Για το θέμα των αποζημιώσεων για τα εγκλήματα των Ναζί στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έχουμε κάνει πολλές επερωτήσεις στο κοινοβούλιο. Μεταξύ άλλων, έχουμε δηλώσει καθαρά ότι πολλά θύματα του πολέμου δεν έχουν αποζημιωθεί μέχρι σήμερα. Έχουμε μιλήσει συγκεκριμένα για τους Ελληνες, ιδίως για την υπόθεση του Δίστομου, τους Ιταλούς -τα θύματα δηλαδή μαζικών εκτελέσεων που έγιναν στον ιταλικό βορρά το 1944 και 1945- τα θύματα καταναγκαστικής εργασίας, τους Εβραίους εργάτες, τα θύματα του διαβόητου προγράμματος ευθανασίας και Σοβιετικούς αιχμαλώτους πολέμου. Έχουμε πει, λοιπόν, και επιμένουμε ότι όσοι υπέφεραν από τις θηριωδίες των Ναζί και οι συγγενείς ανθρώπων που σκοτώθηκαν δικαιούνται αποζημίωση.<br /><br />Η άποψη της ομοσπονδιακής κυβέρνησης είναι απλά κυνική. Επί χρόνια έλεγαν στα θύματα του πολέμου να περιμένουν μέχρι να υπογράψει η Γερμανία συνθήκη ειρήνης με τους συμμάχους που τάχθηκαν τότε κατά του Χίτλερ. Και αφού συνέβη αυτό το 1990 (με τη μορφή της συνθήκης 2+4/two plus four), η κυβέρνηση απάντησε ότι τώρα «είναι πολύ αργά» για διεκδικήσεις. «Είναι άνευ προηγουμένου» να ζητούνται επανορθώσεις 65 χρόνια μετά τον πόλεμο. Εγώ λέω: αυτό που είναι «άνευ προηγουμένου» ήταν τα εγκλήματα των Γερμανών Ναζί και θα έπρεπε η γερμανική κυβέρνηση να έχει πληρώσει τις αποζημιώσεις πολύ πριν το 1990.<br /><br /><b>Η συμφωνία «2+4» καλύπτει, όμως, τη θέση του Βερολίνου</b>;<br /><br />Η κυβέρνηση θεωρεί ότι η συνθήκη 2+4 απάλλαξε τη Γερμανία από την υποχρέωση να πληρώσει επανορθώσεις. Δυστυχώς, το ομοσπονδιακό δικαστήριο υποστηρίζει αυτήν την άποψη. Αλλά η Ελλάδα, όπως και η Ιταλία, δεν υπέγραψαν στην πραγματικότητα αυτή τη συνθήκη -οι χώρες αυτές απλώς την έλαβαν υπόψη στο πλαίσιο της Χάρτας των Παρισίων το 1990. Έτσι, η υπόθεση από δικαιακής άποψης δεν είναι τόσο σαφής όσο θα ήθελαν οι γερμανικές κυβερνήσεις να πιστεύουμε. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η πολιτική και ηθική θέση θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρη: η Γερμανία οφείλει να επανορθώσει για τα εγκλήματά της, όσο και όπου μπορεί, και να πληρώσει για όσες λεηλασίες έγιναν.<br /><br /><b>Η Γερμανία είχε αρχίσει να αποπληρώνει το αναγκαστικό δάνειο στην Ελλάδα, μάλιστα όσο ακόμα ήταν υπό το καθεστώς των Ναζί. Επίσης, το Φεβρουάριο του 2014 αποκαλύψατε ότι η Επιστημονική Υπηρεσία της γερμανικής Βουλής θεωρεί το αναγκαστικό δάνειο ξεχωριστή υπόθεση από τις επανορθώσεις. Τι σημαίνει αυτό για τις νομικές αξιώσεις που θα μπορούσε να εγείρει η Ελλάδα;</b><br /><br />Αυτήν την περίοδο ήδη σε επίπεδο κόμματος και κοινοβουλίου ετοιμάζω πρόταση για τη διερεύνηση του αναγκαστικού δανείου και την αποζημίωση αυτού. Γι' αυτό και ζήτησα τη μελέτη που διεξήχθη από την επιστημονική υπηρεσία της Bundestag. Είναι σημαντικό να πούμε ότι η υπηρεσία αυτή είναι ιδιαίτερα προσεκτική σε ό,τι αφορά πολιτικό περιεχόμενο. Κάνουν ενδελεχή έρευνα με βιβλιογραφικές και επιστημονικές αναφορές. Η υπηρεσία, λοιπόν, όντως δε θεωρεί το αναγκαστικό δάνειο ως μέρος των επανορθώσεων ή άλλων χρεών και πιστώσεων. Αυτό που λέει είναι ότι μπορεί κάποιος να το εξετάσει (!) στο πλαίσιο των επανορθώσεων, αλλά μπορεί και να το διαχωρίσει από αυτές και να το μεταχειριστεί όπως κάθε άλλου είδους χρέος.<br /><br />Αλλά θέλω να επαναλάβω και πάλι: η δικαστική υπόθεση μπορεί να είναι περίπλοκη, αλλά πολιτικά και ηθικά η Γερμανία οφείλει να πληρώσει και η Ελλάδα θα πρέπει να διεκδικήσει τις αποζημιώσεις. Όταν έχεις να κάνεις με εγκλήματα των Ναζί, δε μπορείς να κρύβεσαι πίσω από υπεκφυγές νομικής φύσεως.<br /><br /><b>Υπάρχει κάποια εξέλιξη σχετικά με τη μελέτη της Βουλής ή τη στάση της κυβέρνησης;</b><br /><br />Όχι. Απολύτως καμία. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση φαίνεται αμετακίνητη. Όπως και στο παρελθόν, δεν είναι έτοιμη να υποχωρήσει οικειοθελώς και να εγκρίνει επανορθώσεις και αποζημιώσεις, παρά μόνο μετά από πολιτική ή οικονομική πίεση. Και γνωρίζουμε όλοι ότι η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να ασκήσει τέτοια πίεση στη Γερμανία, όπως για παράδειγμα έκαναν οι ΗΠΑ παλαιότερα όταν υποστήριξαν το πρόγραμμα αποζημιώσεων για τα θύματα καταναγκαστικής εργασίας.<br /><br /><b>Με ποιο τρόπο πιστεύετε ότι θα ήταν καλύτερο η Ελλάδα να χειριστεί το θέμα και να διεκδικήσει επιτυχώς τις αποζημιώσεις; Η διπλωματική οδός; Το ευρωκοινοβούλιο; Το διεθνές δικαστήριο της Χάγης;</b><br /><br />Η Χάγη δεν είναι το κατάλληλο μέρος για αυτά τα θέματα. Άλλωστε, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση κέρδισε τη σχετική δίκη με την Ιταλία, παρά τη δικαίωση στο ιταλικό Συνταγματικό δικαστήριο των Ιταλών και Ελλήνων που έπεσαν θύματα των Ναζί.<br /><br />Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας απέρριψε, επίσης, τις διεκδικήσεις των Ελλήνων, υποστηρίζοντας ότι μεμονωμένα άτομα δεν επιτρέπεται να ζητούν αποζημιώσεις για εγκλήματα κρατών που διαπράχθηκαν κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /><br />Κάτι που θα μπορούσε να κάνει η ελληνική κυβέρνηση είναι να προσφύγει κατά της γερμανικής κυβέρνησης σε γερμανικό δικαστήριο και να ζητήσει την αποπληρωμή του αναγκαστικού δανείου. Γι' αυτό, είναι πολύ σημαντικό να διαχωριστεί το αναγκαστικό δάνειο από τις άλλες επανορθώσεις. Δε μπορώ να προβλέψω τη στάση των γερμανικών δικαστηρίων σε μια τέτοια περίπτωση.<br /><br />Όσον αφορά τις επανορθώσεις, τόσο για το κράτος όσο και για μεμονωμένα άτομα, θα χρειαστεί να επιλεχθεί η διπλωματική οδός – η νομική είναι σε τέλμα. Απ' όσο αντιλαμβάνομαι το διεθνές δίκαιο, το ζήτημα των ποσών που χρωστά η Γερμανία είναι αποτέλεσμα διπλωματικών διαπραγματεύσεων. Το πιο δύσκολο θα είναι να δεχθεί να μπει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση σε διαδικασία διαπραγμάτευσης. Εδώ είναι που θεωρώ καθήκον για την παράταξή μου και τους συναδέλφους μου βουλευτές να αναγκάσουν την κυβέρνηση να μπει σε διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα.<br /><br /><b>Πιστεύετε ότι το θέμα των επανορθώσεων πρέπει να συνδεθεί με το ελληνικό χρέος – αυτό που οφείλεται προς τη Γερμανία;</b><br /><br />Όχι, δε θα έμπλεκα τα δύο ζητήματα. Αναφορικά με το αναγκαστικό δάνειο, το ελληνικό κράτος έχει δικαίωμα να πάρει πίσω όσα έκλεψαν οι Ναζί, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Τώρα όσον αφορά τις αποζημιώσεις απευθείας προς τα θύματα, είμαι εντελώς αντίθετη στο να γίνουν πληρωμές προς το κράτος. Τα όποια χρήματα είναι να δοθούν, ανήκουν στους ανθρώπους που επέζησαν της ναζιστικής θηριωδίας ή τις οικογένειές τους, όχι στα κράτη, τις τράπεζες και τους πιστωτές.<br /><br /><b>Ο γερμανικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του καθεστώτος των Ναζί κατά τη διάρκεια του πολέμου. Όμως, δε νομίζετε ότι το Βερολίνο έχει εκμεταλλευθεί πολιτικά τις ελληνικές διεκδικήσεις; Τι θα λέγατε σε ένα Γερμανό που μπορεί να πιστεύει ότι οι διεκδικήσεις αυτές δεν είναι τίποτε άλλο παρά προϊόν λαϊκισμού ή της απροθυμίας της Ελλάδας να κάνει «μεταρρυθμίσεις»;</b><br /><br />Αυτό είναι κάτι που πράγματι ακούω μερικές φορές. Για να είμαι ειλικρινής, σίγουρα υπάρχει λαϊκισμός και στις δύο πλευρές. Οι Έλληνες πολιτικοί μιλούν κάθε τόσο για τις αποζημιώσεις, αλλά ποτέ δεν κάνουν αποφασιστικές νομικές ή διπλωματικές προσπάθειες. Έμαθα ότι υπάρχει μια μελέτη του ελληνικού κοινοβουλίου σχετικά με το μέγεθος των αποζημιώσεων, αλλά είναι απόρρητη. Όταν δεν τη δημοσιεύουν δείχνουν ότι δεν ενδιαφέρονται να ασχοληθούν σοβαρά με το θέμα.<br /><br />Όσο για τους Γερμανούς, δεν είναι υπεύθυνοι για τα εγκλήματα πολέμου, αλλά είμαστε υπεύθυνοι για το πώς τα αντιμετωπίζουμε εδώ και τώρα, σήμερα. Η Γερμανία αποζημιώνει τους Γερμανούς που ήταν θύματα των Ναζί και που ζουν στη χώρα, οπότε από πού κι ως πού μπορεί να αρνηθεί αποζημιώσεις σε θύματα που είναι αλλού, που υπέφεραν από τους Γερμανούς Ναζί, ή από τους συνεργάτες τους που εκτελούσαν τις εντολές των Ναζί;<br /><br />Τέλος, θα ήταν παντελώς άδικο να θεωρηθούν τα θύματα του πολέμου υπεύθυνα για τις πολιτικές της ελληνικής κυβέρνησης.<br /><br /><b>Κατά καιρούς διάφορες αναλύσεις έχουν εκτιμήσει το ποσό που χρωστά η Γερμανία σε αποζημιώσεις ως και 70 δισ. ευρώ, ή παραπάνω. Την ίδια στιγμή, ο ελληνικός λαός καλείται να πληρώσει 280 δισ. ευρώ και του μιλούν συνέχεια για την ευθύνη που έχει να πληρώσει. Πώς θα το βλέπατε αυτό αν ήσαστε Ελληνίδα;</b><br /><br />Σχετικά με τα ποσά, δεν είμαι απόλυτα σίγουρη. Είναι πολλές οι παράμετροι – για παράδειγμα κατά τη μετατροπή των γερμανικών μάρκων σε ευρώ. Αλλά καταλαβαίνω πολύ καλά γιατί οι Ελληνες πιστεύουν ότι η Γερμανία συμπεριφέρεται διπρόσωπα. Η γερμανική κυβέρνηση δε διστάζει να απαιτεί τα χρέη της Ελλάδας, ακόμα κι αυτό σημαίνει την εξώθηση του ελληνικού λαού στη φτώχεια, αλλά αρνείται να πληρώσει τα δικά της χρέη. Προφανώς αυτό είναι ανέντιμο και κυνικό.<br /><br /><span style="color: white;"><span style="background-color: black;">«Nα δημιουργήσουμε τις πολιτικές συνθήκες υπέρ των αιτημάτων των θυμάτων των Ναζί»</span></span><br /><br /><b>Θα θέλατε να προσθέστε ένα μήνυμα στους αναγνώστες μας.</b><br /><br />Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να τονίσουμε ότι υπάρχουν ακόμη άλυτα ζητήματα, ότι είναι δίκαια τα αιτήματα της Ελλάδας και του ελληνικού λαού να πληρώσει η Γερμανία όσα έκλεψε και να εγκρίνει αποζημιώσεις προς τα θύματα του πολέμου. Η Γερμανία οφείλει να δεχθεί την απόφαση των ελληνικών δικαστηρίων για την υπόθεση του Δίστομου. Είναι πολύ σημαντικό να εμποδίσουμε αυτό που στα γερμανικά λέγεται «Friedhofsruhe» (νεκρική σιγή) και να δημιουργήσουμε τις πολιτικές συνθήκες υπέρ των αιτημάτων των θυμάτων των Ναζί και υπέρ των δίκαιων διαπραγματεύσεων γι' αυτά.</div>

ΟΥΛΑ ΓΕΛΠΚΕ: «Η Γερμανία έπρεπε να έχει πληρώσει τις αποζημιώσεις πολύ πριν το 1990»

«Η γερμανική κυβέρνηση δε διστάζει να απαιτεί τα χρέη της Ελλάδας, ακόμα κι αυτό σημαίνει την εξώθηση του ελληνικού λαού στη φτώχεια, αλλ...

Διαβάστε περισσότερα »

Το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο (του Νότη Μαριά)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgv4Fy25VksRAPfHlgZqybTPUokLUcYh5IBbgMyfGIsM-acb88f87bY8CEAwi81CpPR5DbimYmCHmMinUzlqKOyz7NhRUZN8OT9joSlF1Xx0voNnjaWGidqcu3hXQuhpFgEnR8YSai8_sFG/s1600/antixa2014-notis_marias.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="278" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgv4Fy25VksRAPfHlgZqybTPUokLUcYh5IBbgMyfGIsM-acb88f87bY8CEAwi81CpPR5DbimYmCHmMinUzlqKOyz7NhRUZN8OT9joSlF1Xx0voNnjaWGidqcu3hXQuhpFgEnR8YSai8_sFG/s1600/antixa2014-notis_marias.jpg" width="320" /></a></div> <span style="color: blue;"><u><b>Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 20/01/2011</b></u></span><br /> <span style="color: blue;"><br /></span> Το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων έχει πλέον τεθεί επί τάπητος. Όπως έχουμε ήδη αναλύσει στα «Επίκαιρα», η ελληνική κυβέρνηση, με επίσημο τρόπο, στη Βουλή, στις 13 Δεκεμβρίου 2010, δέχτηκε ότι οι σχετικές κρατικές διεκδικήσεις μας σε σχέση με τις γερμανικές αποζημιώσεις ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 162 δις ευρώ, χωρίς τους τόκους, από τα οποία 108 δις ευρώ αφορούν στις πολεμικές επανορθώσεις και 54 δις ευρώ στο αναγκαστικό κατοχικό δάνειο.<br /><br />Το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, όπως επισημαίνει σε πρόσφατη μελέτη του ο συνάδελφος Αντώνης Μπρεδήμας (Νομικό Βήμα 58/2010, σελ. 1609-1633), επιβλήθηκε από τις κατοχικές γερμανικές και ιταλικές δυνάμεις στη χώρα μας με μονομερή απόφασή τους, την οποία έλαβαν στη Ρώμη στις 14 Μαρτίου 1942 και την οποία εν συνεχεία ανακοίνωσαν στην κυβέρνηση των δοσίλογων.<br /><br />Σύμφωνα με το δίκαιο του πολέμου που ίσχυε την εποχή εκείνη και ιδίως τη Σύμβαση της Χάγης του 1907, οι κατεχόμενες χώρες είχαν την υποχρέωση να φέρουν το βάρος των εξόδων κατοχής. Έτσι Γερμανοί και Ιταλοί υποχρέωσαν την κυβέρνηση των δοσίλογων να τους καταβάλει για έξοδα κατοχής το ποσό των 1,5 δις δραχμών το μήνα.<br /><br />Όμως οι Γερμανοί, θέλοντας να χρηματοδοτήσουν και τις πολεμικές επιχειρήσεις του Ρόμελ στην Αφρική, επέβαλαν στη χώρα μας το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, σύμφωνα με το οποίο οι πέραν του παραπάνω ποσού αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος θα χρεώνονται στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας σε δραχμές, θα είναι άτοκες και θα επιστραφούν αργότερα. Στη συνέχεια ακολούθησαν τροποποιήσεις του κατοχικού δανείου, τις οποίες υπέγραψε και η ελληνική πλευρά.    <br /><br />Ας σημειωθεί ότι η γερμανική πλευρά κατέβαλε ήδη κατά τη διάρκεια της κατοχής δύο εξοφλητικές δόσεις του δανείου. Η εν συνεχεία άρνηση καταβολής των σχετικών δόσεων του δανείου, όπως επισημαίνει και ο Τάσος Ηλιαδάκης (βλ. εφημερίδα Η Πατρίς, 25/1/2010) μετέτρεψε έκτοτε το δάνειο σε έντοκο λόγω υπερημερίας. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι η Ιταλία μετά τον πόλεμο αναγνώρισε την οφειλή της από το κατοχικό δάνειο και προχώρησε σε σχετικό διακανονισμό με την Ελλάδα για την εξόφλησή του, σε συνδυασμό με την καταβολή και των σχετικών πολεμικών επανορθώσεων.<br /><br />Όπως επισήμανε σε σχετική του συνέντευξη το 1988 ο Ξενοφών Ζολώτας, που ασχολήθηκε με το ζήτημα του κατοχικού δανείου, για «την κάλυψη των εκτάκτων δαπανών υποχρεώθηκε η Τράπεζα της Ελλάδος να χορηγεί πιστώσεις προς τις γερμανικές Αρχές εξοφλητέες σε πρώτη ευκαιρία. Ήταν κανονικές πιστώσεις, οι οποίες μάλιστα είχαν αρχίσει να εξοφλούνται μερικώς κατά τη διάρκεια του πολέμου. Όταν όμως τελείωσε ο πόλεμος και ανακινήσαμε το ζήτημα των πιστώσεων αυτών, συναντήσαμε άρνηση» (βλ. Οικονομικός Ταχυδρόμος, 3/3/1988).<br /><br />Το ζήτημα του κατοχικού δανείου τέθηκε από την ελληνική πλευρά σύμφωνα με τον Ξ. Ζολώτα και το 1955 οπότε και επισημάνθηκε ότι, ενώ οι γερμανικές αποζημιώσεις είχαν ανασταλεί, εντούτοις το κατοχικό δάνειο ήταν απαιτητό, αφού επρόκειτο για «κανονικές πιστώσεις που θα έπρεπε να εξοφληθούν» (βλ. Ριζοσπάστης, 8/12/1996).  <br /><br />Στη συνέχεια το ζήτημα του κατοχικού δανείου έθεσε ανεπίσημα η Ελλάδα το 1964 με τον Άγγ. Αγγελόπουλο.<br /><br /><br /><b>Η Έκθεση του Ανδρέα για το κατοχικό δάνειο</b><br /><br />Για πρώτη φορά, πάντως, η χώρα μας έθεσε επίσημα το ζήτημα του κατοχικού δανείου με τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος το 1965 επισκέφθηκε τη Βόνη.<br /><br />Αυτό προκύπτει πέραν των άλλων και από τη σχετική Έκθεση που υπέβαλε ο Ανδρέας Παπανδρέου στις 23/2/1965 στον πρόεδρο της κυβέρνησης Γεώργιο Παπανδρέου, στην οποία, πέραν των άλλων, αναφερόταν και στο κατοχικό δάνειο.<br /><br />Στην έκθεση του Ανδρέα Παπανδρέου για το ζήτημα του κατοχικού δανείου αναφέρονται επί λέξει τα εξής:<br /><br /><b>«ΔΑΝΕΙΟΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΣΤΡΑΤΟΝ ΚΑΤΟΧΗΣ</b><br /><br />»Κατά τας συνομιλίας μου μετά των κυρίων Zachs και Kaizerανέφερα την ύπαρξιν του εκκρεμούντος θέματος του δανείου της Τραπέζης της Ελλάδος προς τον γερμανικόν στρατόν κατοχής και υπεγράμμισα την σημασίαν την οποίαν αποδίδει η ελληνική κυβέρνησις εις ένα φιλικόν διακανονισμόν του εν λόγω θέματος. Ο διακανονισμός του θέματος τούτου, ετόνισα, ήθελεν εξαλείψει και τα τελευταία ίχνη ατυχών συμβάντων του παρελθόντος και συσφίγξει έτι περαιτέρω τας σχέσεις των δύο χωρών. Ειδικώτερον, εσημείωσα ότι ο διακανονισμός του εν λόγω δανείου δύναται να συνδεθή με την παροχήν υπό της γερμανικής κυβερνήσεως προς την Ελλάδα μακροχρονίου ατόκου ή χαμηλοτόκου δανείου προς προώθησιν της οικονομικής αναπτύξεως της Ελλάδος κατά το πρότυπον του παρελθόντος προς την Γιουγκοσλαβίαν κατά το 1956 δανείου (200.000.000 γερμανικά μάρκα, 99 έτη, άτοκον). Δάνειον αυτής της μορφής, ετόνισα εις τους κυρίους Zachs και Kaizer, ήθελε συντελέσει αποτελεσματικώς εις την ολοκλήρωσιν της οικονομικής υποδομής της χώρας καθιστώσης ούτω αποδοτικωτέραν την συνεργασίαν γερμανοελληνικών επιχειρήσεων, αίτινες ήθελον εγκατασταθή εν Ελλάδι. Επί του εν λόγω θέματος υποβάλλω εντός των ημερών γραπτόν σημείωμα εις τον κ. Kaizer. Δέον να σημειωθή ότι δια πρώτην φοράν από ελληνικής πλευράς τίθεται επισήμως το αίτημα διακανονισμού του δανείου τούτου.<br /><br />Μετά βαθυτάτου σεβασμού<br /><br />Α.Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ<br /><br />Βουλευτής Αχαΐας<br /><br />ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ<br /><br />1. Υπουργείον Συντονισμού, γραφείον υπουργού,<br /><br />2. Υπουργείον Εξωτερικών, γραφείον υπουργού,<br /><br />3. Υπουργείον Οικονομικών, γραφείον υπουργού,<br /><br />4. Υπουργείον Βιομηχανίας, γραφείον υπουργού,<br /><br />5. Ελληνικήν πρεσβείαν εις Βόννην,<br /><br />6.Τράπεζαν της Ελλάδος, γραφείον διοικητού».<br /><br />Στη συνέχεια, στις 24 Φεβρουαρίου 1965 ο Ανδρέας Παπανδρέου υπέβαλε στο γενικό διευθυντή του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας της Δυτικής Γερμανίας κ. Κάιζερ σχετικό υπόμνημα αναφορικά με τα «Υπό της Τραπέζης της Ελλάδος χορηγηθέντα κατά τον πόλεμον δάνεια προς τας γερμανικάς αρχάς κατοχής εν συνδυασμώ προς το αίτημα χορηγήσεως μακροπροθέσμου δανείου αναπτύξεως προς την Ελλάδα».<br /><br />Έκτοτε το ζήτημα τέθηκε ξανά το 1974 από τον Ξενοφώντα Ζολώτα και στις 18 Απριλίου 1991 προφορικά από τον τότε υπουργό Εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά στον Γερμανό ομόλογό του κ. Γκένσερ.<br /><br /><b>Η ελληνική ρηματική διακοίνωση του 1995</b><br /><br />Το κατοχικό δάνειο στη συνέχεια τέθηκε με τον πιο επίσημο τρόπο το 1995. Έτσι, μετά από εντολή του τότε πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου προς τον υπουργό Εξωτερικών Κάρολο Παπούλια, ο Έλληνας πρέσβης στη Γερμανία κ. Ι Μπουρλογιάννης επέδωσε στις 14 Νοεμβρίου 1995 στον υφυπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας κ. Χάρτμαν σχετική ρηματική διακοίνωση με την οποία ζητούσε να αρχίσουν διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο χωρών για το ζήτημα των πολεμικών επανορθώσεων και ειδικότερα για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο.<br /><br />Τη ρηματική αυτή διακοίνωση απέρριψε με δήλωση του κ. Χάρτμαν η γερμανική κυβέρνηση. Από ελληνικής πλευράς ακολούθησε σχετική δήλωση του τότε υπουργού Τύπου, ο οποίος τόνισε πως «η Γερμανία είναι εταίρος και φίλη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το θέμα αυτό είναι διακρατικού επιπέδου και γιʼ αυτό και κινούμεθα όπως ακριβώς είχαμε προσφάτως ανακοινώσει. Προς τούτο απαιτούνται ορθοί και υπεύθυνοι χειρισμοί τους οποίους η κυβέρνηση έχει αναλάβει κι έτσι θα προχωρήσει» (βλ. Μακεδονία, 15/11/1995).<br /><br />Στη συνέχεια, κι ενώ πέρασαν περισσότερα από 15 χρόνια και μεσολάβησαν τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις με πρωθυπουργούς τον Κ. Σημίτη, τον Κ. Καραμανλή και τον Γ. Παπανδρέου, ο ελληνικός λαός ακόμη περιμένει τους υποτιθέμενους υπεύθυνους κυβερνητικούς χειρισμούς για την εξόφληση του κατοχικού δανείου και την καταβολή των πολεμικών επανορθώσεων.<br /><br />Και μάλιστα τη στιγμή που, όπως προαναφέραμε, ήδη από την εποχή της Κατοχής η γερμανική πλευρά έχει αναγνωρίσει έμπρακτα την οφειλή της προς τη χώρα μας από το κατοχικό δάνειο καταβάλλοντας στην ελληνική πλευρά δύο εξοφλητικές δόσεις του δανείου.</div>

Το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο (του Νότη Μαριά)

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 20/01/2011 Το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων έχει πλέον τεθεί επί τάπητος. Όπως έχουμε ήδη ανα...

Διαβάστε περισσότερα »

Η διακομματική θα προχωρήσει με τις γερμανικές οφειλές…

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfFRyjYJUKtwHanCwOzMvIUWe5FYz3pN3IMS0UqZXza6bPoS3ojU8u7qyw1PZGZfXmdUAbw3EFU5hb8crUkY4mdjlshftzEVmen8En9Z8EpX9p-SNpqhXzXG64zWurtZ64fp9MOWYAHAHk/s1600/antixa2014-germanikes_apozimiosis.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="178" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfFRyjYJUKtwHanCwOzMvIUWe5FYz3pN3IMS0UqZXza6bPoS3ojU8u7qyw1PZGZfXmdUAbw3EFU5hb8crUkY4mdjlshftzEVmen8En9Z8EpX9p-SNpqhXzXG64zWurtZ64fp9MOWYAHAHk/s1600/antixa2014-germanikes_apozimiosis.jpg" width="320" /></a></div> Στην «τελική ευθεία» εισέρχεται το έργο της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων η οποία από το Μάρτιο συντάσσει έκθεση τεκμηρίωσης για το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις. Η επιτροπή που θα πρέπει να ολοκληρώσει το έργο της μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου θα συνεδριάσει την προσεχή Τρίτη για να ενημερωθεί από τον κ. Παναγιώτη Καρακούση, συντονιστή της ειδικής επιτροπής του υπουργείου Οικονομικών για τον προσδιορισμό των αξιώσεων του Ελληνικού Δημοσίου από τις Γερμανικές Αποζημιώσεις.<br /><br />Η κοινοβουλευτική επιτροπή θα ενημερωθεί και από την κ. Σουζάνα Χούλια – Καπελώνη, προϊσταμένη της Διεύθυνσης Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, σχετικά με τις αρχαιότητες που εξήχθησαν καθ’ οποιονδήποτε τρόπο από τη χώρα, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, και εξακολουθούν να βρίσκονται εκτός της Ελλάδος.<br /><br />Ακολούθως η Διακομματική Επιτροπή για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων θα ενημερώσει τα μέλη της Επιτροπής των Προέδρων των Ομάδων Φιλίας Ελλάδος – Η.Π.Α., Ελλάδος – Γαλλίας, Ελλάδος – Βρετανίας, Ελλάδος – Ιταλίας, Ελλάδος – Ρωσίας, αλλά και της Ομάδας Φιλίας Ελλάδος – Γερμανίας σχετικά με το εθνικό θέμα της διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων.<br /><br />Σημειώνεται πως η Τράπεζα της Ελλάδος έχει τοποθετήσει στα 165 δισ. ευρώ περίπου το ύψος των γερμανικών αποζημιώσεων και του καταναγκαστικού κατοχικού δανείου,επίσης, οι διεκδικούμενες οφειλές είναι δύο κατηγοριών το κατοχικό δάνειο, ύψους 3,5 δισ. δολαρίων του 1938 που σήμερα ανέρχεται σε 54 δισ. ευρώ, χωρίς τους τόκους και οι επανορθώσεις για τις καταστροφές στις υποδομές κατά τη διάρκεια της κατοχής, ύψους 7,1 δισ. δολαρίων, αγοραστικής αξίας 1938 που υπολογίζονται σε 108,43 δισ. ευρώ χωρίς τους νόμιμους τόκους.<br /><br /><a href="http://www.defence-point.gr/news/?p=114166" rel="nofollow" target="_blank"><u><b>Πηγή: defence-point.gr</b></u></a></div>

Η διακομματική θα προχωρήσει με τις γερμανικές οφειλές…

Στην «τελική ευθεία» εισέρχεται το έργο της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων η οποία από ...

Διαβάστε περισσότερα »