Η Apple καταργεί τις κάρτες Sim

Η Apple ανακοίνωσε το βράδυ του Σαββάτου ότι εισήγαγε έναν νέο τύπο κάρτας SIM που υποστηρίζει πολλαπλούς παρόχους.

Την είδηση αναμετέδωσε πρώτη η ιστοσελίδα recode.net και σύμφωνα με αυτήν, όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία προσαρμογής και η νέα κάρτα γίνεται προσιτή στον μέσο χρήστη, αυτό θα αλλάξει τις συνδέσεις κινητής τηλεφωνίας όπως τις γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

H νέα κάρτα Apple SIM που ενσωματώνεται στα νέα iPad Air 2 και iPad Mini 3 με δυνατότητα σύνδεσης σε 3G δίκτυα, επιτρέπει στους κατόχους των νέων συσκευών να συνδέεονται με όποιο πάροχο επιθυμούν (προς το παρόν με όσους υποστηρίζουν την νέα τεχνολογία, σε ΗΠΑ και Μ. Βρετανία) και να απολαμβάνουν σύνδεση με πολλαπλά συμβόλαια παροχής δεδομένων LTE (Long-Term Evolution Data, δηλαδή δεδομένα με πιστότητα μεγάλης διάρκειας για συνδέσεις από 4G και άνω), μικρής χρονικής διάρκειας, χωρίς να αλλάζουν κάρτες SIM.

Στο τέλος της ενσωμάτωσης της νέας τεχνολογίας στα iPhone, η επιλογή παρόχου κινητής τηλεφωνίας θα γίνεται απευθείας από τη συσκευή, χωρίς τη χρήση διαφορετικών καρτών SIM.

Κέρινα ομοιώματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φιλίππου Β' παρουσίασαν οι Σκοπιανοί

Κέρινα ομοιώματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φιλίππου Β΄ είναι ανάμεσα στα εκθέματα του νέου αρχαιολογικού μουσείου της ΠΓΔΜ, που εγκαινιάστηκε το Σάββατο.

Το νέο αρχαιολογικό μουσείο της ΠΓΔΜ βρίσκεται στο κέντρο των Σκοπίων, χτισμένο στις όχθες του ποταμού Βαρδάρη (Αξιός) που διασχίζει την πόλη, η δε αρχιτεκτονική του κτιρίου ακολουθεί το νεοκλασικό ρυθμό.

Σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού της ΠΓΔΜ, το κόστος κατασκευής και λειτουργίας του μουσείου ανήλθε στα 27 εκατομμύρια ευρώ.

Οι συλλογές του μουσείου εκτίθενται σε τρία επίπεδα, σε μία έκταση 6.000 τετραγωνικών μέτρων. Συνολικά εκτίθενται περίπου 6.000 αντικείμενα από την προϊστορική περίοδο μέχρι το Μεσαίωνα.
Στο νέο μουσείο έχουν τοποθετηθεί και 15 κέρινα ομοιώματα, μεταξύ αυτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Φιλίππου Β΄, του Ιουστινιανού, του Περσέα και του Τσάρου Σαμουήλ.

Τα κέρινα ομοιώματα, τα οποία είναι σε φυσικό μέγεθος παραγγέλθηκαν στη Ρωσία. Στην είσοδο του μουσείου εκτίθεται αντίγραφο της μαρμάρινης σαρκοφάγου της Σιδώνας (γνωστή ως Σαρκοφάγος του Μεγάλου Αλεξάνδρου), η οποία φυλάσσεται στο αρχαιολογικό μουσείο Κωνσταντινούπολης.

Τα εγκαίνια του μουσείου πραγματοποιήθηκαν από τον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ, Νίκολα Γκρούεφσκι και την υπουργό Πολιτισμού, Ελιζαμπέτα Κάντεσκα-Μίλεφσκα.

Ο Γκρούεφσκι, κατά την ομιλία του στη διάρκεια των εγκαινίων αναφέρθηκε στην ξεχωριστή, όπως τη χαρακτήρισε, σημασία που έχει για τη χώρα του το νέο αρχαιολογικό μουσείο.
«Όλα αυτά τα εκθέματα του νέου αρχαιολογικού μουσείου έχουν ανεκτίμητη αξία για τη χώρα μας και αντιπροσωπεύουν μέρος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, η οποία αποτελεί έκφραση των ιδιαίτερων παραδόσεων, της γνώσης και των αξιών των προηγούμενων γενεών σε αυτό τον τόπο.

Κάτι τέτοιο μας επιτρέπει την καλύτερη κατανόηση της ιστορίας και της συλλογικής μνήμης της κοινωνίας από την οποία μπορούν να αντλήσουν γνώση οι νέες γενιές. Η δική μας γενιά έχει σήμερα την τιμή να διατηρήσει κατάλληλα την κληρονομιά αυτή και να τη διαδώσει στον κόσμο, διότι ένα τέτοιο παρελθόν ανήκει σε όλο τον κόσμο», σημείωσε ο κ. Γκρούεφσκι.

Πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση του θα συνεχίσει να επενδύει στον πολιτισμό και πως το επόμενο βήμα στον τομέα αυτό θα είναι η λειτουργία, την ερχόμενη εβδομάδα, «μουσείου για τους Μακεδόνες πρόσφυγες από την περίοδο του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα».

Πηγή: AΠΕ

Ανίερες μυστικές συμφωνίες

Σύμφωνο Μη Επίθεσης και άλλες ιστορίες ιδεολογικής τρέλας

Στις ιδεολογικές αντιπαραθέσεις ανάμεσα στον κομμουνισμό και τον ναζισμό παρεμβαίνει η άβυσσος. Όχι όμως και στις συμφέρουσες συμφωνίες. Τον Αύγουστο του 1939 υπογράφτηκε μεταξύ της ναζιστικής Γερμανίας του Χίτλερ και της Σοβιετικής Ένωσης του Στάλιν μια από τις σημαντικότερες και πιο παράδοξες, τουλάχιστον φαινομενικά, μυστικές συμφωνίες στην Ιστορία της ανθρωπότητας.

Η συμφωνία αυτή εκπονήθηκε μέσα σε απόλυτη μυστικότητα, δίχως να έχουν την παραμικρή γνώση οι άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις. Το δε ενδιαφέρον της δεν έγκειται τόσο στο Σύμφωνο Μη Επίθεσης όσο σε αυτό που ακόμα και στις μέρες μας αποσιωπάται εντέχνως και που δεν είναι άλλο από την ανατριχιαστική συμφωνία του κατακερματισμού της Ανατολικής Ευρώπης. Με δυο λόγια, η ναζιστική Γερμανία με την Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών υπέγραψαν να μοιραστούν την Ανατολική Ευρώπη από κοινού, καθιστώντας τα περί ιδεολογίας ρομαντικές αφέλειες.

Η ιστορία αυτής της ανομολόγητης συμμαχίας ξεκινά από πολύ νωρίς. Ήδη από το 1926, μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Βερολίνου, που σφράγισε τη λήξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, τόσο η Γερμανία όσο και η ΕΣΣΔ αντιμετωπίστηκαν ως παρίες της διεθνούς κοινότητας. Η Γερμανία λόγω της υπαιτιότητάς της στην πυροδότηση ενός πολέμου στον οποίο ηττήθηκε κατά συντριπτικό τρόπο και η Σοβιετική Ένωση λόγω του κομμουνιστικού της καθεστώτος (η οποία μάλιστα απομονώθηκε ασφυκτικά από τα γύρω ιμπεριαλιστικά κράτη). Έτσι, η στροφή της μιας χώρας προς την άλλη και η έναρξη διμερών σχέσεων δεν μοιάζουν τόσο αφύσικες όσο θα φαινόταν με μια πρώτη επιπόλαιη ματιά. Οι Σοβιετικοί σε αντάλλαγμα για την τεχνολογική υποστήριξη προσέφεραν στον γερμανικό στρατό μυστικές εγκαταστάσεις εκπαίδευσης του έμψυχου υλικού και δοκιμών νέων όπλων – κατά παράβαση της Συνθήκης των Βερσαλλιών. Η Γερμανία απέφευγε κατ’ αυτόν τον τρόπο τον ασφυκτικό έλεγχο των Συμμαχικών Δυνάμεων και ο στρατός της εκπαιδευόταν σε νέους τύπους αρμάτων μάχης και πειραματιζόταν ανενόχλητα στη χρήση αεροσκαφών και δηλητηριωδών αερίων.

Στον αντίποδα, ο Κόκκινος Σταράτος εκπαιδευόταν από τους Γερμανούς στους τομείς της τακτικής, του χειρισμού όπλων και της νέας τεχνολογίας. Με την άνοδο, ωστόσο, των εθνικοσοσιαλιστών στην εξουσία και την παραληρηματική τους αντικομμουνιστική ρητορεία, η «ιδιαίτερη» αυτή σχέση δέχτηκε ένα σοβαρό πλήγμα. Από τη μεριά της, η Σοβιετική Ένωση κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες να διατηρήσει τις σχέσεις σε καλό επίπεδο παραβλέποντας τις κραυγαλέες ναζιστικές προκλήσεις. Στα τέλη του 1943 ο Βιάτσεσλαβ Μολότωφ επέμενε πεισματικά ότι η Σοβιετική Ένωση έπρεπε να «να διατηρήσει τις καλές σχέσεις με τη Γερμανία… ένα από τα μεγαλύτερα Έθνη της σύγχρονης εποχής». Οι σοβιετικές προσπάθειες απέβησαν, ωστόσο, άκαρπες και οι στενές σχέσεις των δύο χωρών διακόπηκαν.

Οι εξελίξεις που ακολούθησαν, και με τη βεβαιότητα του Στάλιν ότι θα ξεσπούσε νέος ευρωπαϊκός πόλεμος, έφεραν την ΕΣΣΔ – που πιεζόταν και στα ανατολικά από την ιαπωνική αυτοκρατορία – αντιμέτωπη με την επιβίωσή της. Το πρόβλημά της δεν ήταν οι συμμαχίες, αλλά ο τρόπος που μέσα από αυτές θα κατάφερνε να διασωθεί από την επικείμενη θύελλα. Έτσι, η πολιτική που ακολουθούσαν, μοιραία είχε έναν και μοναδικό άξονα, δηλαδή το συμφέρον της χώρας, παρακάμπτοντας ιδεολογικές αντιφάσεις και παραβλέποντας πολιτικές ανακολουθίες. Με τη λογική της σκοπιμότητας, οι Σοβιετικοί έπρεπε να μετάσχουν στην Κοινωνία των Εθνών, την οποία ο Λένιν είχε χαρακτηρίσει ως «Κοινωνία των Ληστών». Υπό την πίεση της ανάγκης επιστρατεύτηκε ο Μαξίμ Λιτβίνοφ, διπλωμάτης της παλαιάς σχολής, προκειμένου να γίνουν οι συνεννοήσεις με τους Δυτικούς. Ο Λιτβίνοφ κατάφερε να υπογραφεί μια σειρά από «σύμφωνα μη επίθεσης» με διάφορες χώρες, μεταξύ των οποίων και η Γαλλία. Ταυτόχρονα, εργαζόταν πυρετωδώς για τη σύσφιξη των αμερικανοσοβιετικών σχέσεων, κάτι που θα λειτουργούσε ως ασπίδα απέναντι στην ολοένα και αυξανομένη ιαπωνική απειλή. Οι εξελίξεις, ωστόσο, στην ταραχώδη δεκαετία του ’30 έκαναν τον Στάλιν να μην μπορεί να βασιστεί στη συνδρομή των Δυτικών για την αντιμετώπιση του ναζιστικού και ιαπωνικού κινδύνου. Έτσι κι αλλιώς, θεωρούσε βέβαιο – και σωστά – ότι οι ιμπεριαλιστές της Δύσης δεν θα έχυναν δάκρυα στο ενδεχόμενο της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά, μάλιστα, τη συμφωνία που υπογράφτηκε στις 26 Νοεμβρίου του ’36 στο Βερολίνο μεταξύ Γερμανίας και Ιαπωνίας, γνωστή ως «Σύμφωνο Αντικομιντέρν», ο Στάλιν έβαλε πλώρη για μια εκ νέου προσέγγιση με τη Γερμανία έχοντας πρωταρχικό στόχο την εξομάλυνση των σχέσεων με τους ναζιστές. Ο αποκλεισμός των Σοβιετικών από το Συνέδριο του Μονάχου, το 1938 (στη συνδιάσκεψη αυτήν παρέστησαν δύο πρωθυπουργοί, του Ηνωμένου Βασιλείου, Άρθουρ Νέβιλ Τσάμπερλεν, και της Γαλλίας, Εντουάρ Νταλαντιέ, και δύο ηγέτες: της Ιταλίας, Μπενίτο Μουσολίνι, και της Γερμανίας, Αδόλφος Χίτλερ), ενέτεινε τους σοβιετικούς φόβους περί απομόνωσής τους.

Ωστόσο, το 1938 όλα ανατράπηκαν φέρνοντας τη Σοβιετική Ένωση εκ νέου στο προσκήνιο των εξελίξεων και συνεπώς του ενδιαφέροντος.

Αγγλία και Γαλλία ξαναφέρνουν στο προσκήνιο την αναβίωση της ελκυστικής ιδέας της Παλιάς Τριπλής Συμμαχίας του 1914, μέσω της οποίας περικυκλώθηκε η Γερμανία. Τα σχέδια των Αγγλογάλλων έρχονται σε γνώση του Χίτλερ που θέλει πάση θυσία να αποφύγει μια παρόμοια εξέλιξη. Υπό το νέο πρίσμα, οι Σοβιετικοί εξετάζουν την καλύτερη πρόταση, για να πλειοδοτήσουν σε αυτήν. Τον Απρίλιο και τον Μάιο του 1939, η Αγγλία αμφιταλαντεύεται για το αν πρέπει να προχωρήσει στη συμμαχία με τους Σοβιετικούς. Στέλνουν μιαν αντιπροσωπεία μικρού κύρους στη Μόσχα για διαπραγματεύσεις. Στο μεταξύ, ο Στάλιν αντικαθιστά τον Λιτβίνοφ με τον Μολότωφ, ο οποίος είναι υπέρμαχος του πολιτικού ρεαλισμού. Οι ναζί επιδιώκουν επαφές με τους Σοβιετικούς, με αποτέλεσμα να περιοριστεί συντριπτικά η αντισοβιετική ρητορεία του Χίτλερ. Στα μέσα Μαΐου ξεκινούν μυστικές συνομιλίες μεταξύ Σοβιετικών και Γερμανών, αρχικά πάνω σε ζητήματα εμπορικού ενδιαφέροντος. Ο Χίτλερ βιάζεται να έρθει σε συμφωνία με τον Στάλιν, προκειμένου να ξεκινήσει την προγραμματισμένη του εισβολή στην Πολωνία. Δημοσίως οι Σοβιετικοί διαπραγματεύονται στο Λένινγκραντ με τους Γάλλους και τους Άγγλους. Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι δεν παραχωρούν σχεδόν καμιά διευκόλυνση στους Σοβιετικούς, σε σημείο που προκαλούν τον δίκαιο εκνευρισμό τους. Έτσι, στις 21 Αυγούστου, τερματίζονται άδοξα οι συνομιλίες τους. Αντίθετα, με τους Γερμανούς οι συναντήσεις προχωρούν. Στις 5 Αυγούστου, οι ναζί προτείνουν σύνταξη μυστικού πρωτοκόλλου. Αυτό περιλάμβανε τον διαμελισμό της Ανατολικής Ευρώπης από τους Γερμανούς και τους Σοβιετικούς. Οι τελευταίοι θα έπαιρναν υπό τον έλεγχό τους την Ανατολική Πολωνία, τμήματα της Ρουμανίας, των χωρών της Βαλτικής και της Φινλανδίας. Ένα προσχέδιο εκπονήθηκε στις 17 Αυγούστου και στις 19 υπογράφτηκε η εμπορική συμφωνία. Ο Χίτλερ μάλιστα έγραψε απευθείας στον Στάλιν προτρέποντάς τον να δεχτεί την πρόταση για μια διάσκεψη κορυφής στη Μόσχα το ταχύτερο δυνατόν. Στις 23 Αυγούστου κατέφτασε στη Μόσχα ο Ρίμπεντροπ και συναντήθηκε με τον ίδιο τον Στάλιν. Με τη βοήθεια απευθείας συνεννοήσεων και από τα τηλέφωνο ο Χίτλερ δέχτηκε όλες τις σοβιετικές απαιτήσεις και το επόμενο πρωί υπογράφτηκε το Σύμφωνο Μη Επίθεσης, το οποίο προέβλεπε για τους Σοβιετικούς μια σφαίρα επιρροής από την Αρκτική έως την Κασπία. Έτσι, εκτός των άλλων οι Σοβιετικοί είχαν εξασφαλίσει την πολυπόθητη ουδετερότητα σε περίπτωση ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Οι επιπτώσεις για τον Χίτλερ ήταν άμεσες, γιατί μπορούσε να εισβάλει δίχως πρόβλημα στην Πολωνία, πράγμα που έκανε την 1η Σεπτεμβρίου, για να τον ακολουθήσουν οι Σοβιετικοί στις 17 του ίδιου μήνα. Ο δε διαμελισμός της Πολωνίας επικυρώθηκε στις 28 Οκτωβρίου.

Η συμμαχία, ωστόσο, προσέκρουσε πάνω στην αποφασιστικότητα των Άγγλων και, όταν οι πολεμικές συρράξεις οδηγηθήκαν σε αδιέξοδο στο Δυτικό Μέτωπο, ο Χίτλερ αναγκάστηκε να πράξει το σοβαρότερο λάθος του στη διάρκεια του πολέμου και να σχεδιάσει την πλέον καταστροφική εκστρατεία όλων των εποχών, την «επιχείρηση Μπαρμπαρόσα», που προέβλεπε την εισβολή στη Ρωσία!

Πηγή: topontiki.gr

Κάπα Research: «Ναι» σε συνεργασίες, «όχι» σε πρόωρες εκλογές

Υπέρ των κυβερνήσεων συνεργασίας τάσσεται η πλειοψηφία των ερωτηθέντων στην έρευνα της ΚΑΠΑ Research για λογαριασμό του «Βήματος της Κυριακής».

Πρώτη στις προτιμήσεις είναι μία κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - Ποτάμι (23,6%), ενώ το 15% τάσσεται υπέρ κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ.

Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξάρτητων Ελλήνων υποστηρίζει το 10,6%, ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ - Ποταμιού το 5,3% και ΣΥΡΙΖΑ - Ποτάμι το 5,2%.

Υπέρ μιας αυτοδύναμης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ τάσσεται το 16,6%, ενώ υπέρ μιας αυτοδύναμης κυβέρνησης ΝΔ το 8%.

Το 40,3% θεωρεί, πάντως, πως καταλληλότερη κυβέρνηση θα ήταν μία συμμαχική κυβέρνηση που θα είχε ως κορμό της τη ΝΔ, ενώ το 39,5% τον ΣΥΡΙΖΑ.

Επιπλέον, όπως προκύπτει από τα ευρήματα της δημοσκόπησης, η πλειονότητα τάσσεται κατά της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες.

Συγκεκριμένα, το 52,4% θεωρεί πως οι πρόωρες εκλογές θα ήταν αρνητική ή μάλλον αρνητική εξέλιξη για την οικονομία της χώρας και την ελληνική κοινωνία, έναντι του 43% που κρίνει ότι θα ήταν θετική ή μάλλον θετική.

Εξάλλου, ένας στους δύο πολίτες (το 50,8%) θα ήθελε ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας να εκλεγεί από την παρούσα Βουλή, ενώ το 42,3% επιθυμεί ο Πρόεδρος να εκλεγεί από νέα Βουλή η οποία θα προκύψει μετά από εκλογές.

Σε ό,τι αφορά την οικονομία, εκφράζονται επιφυλάξεις για το τι θα γίνει μετά την απεμπλοκή από την τρόικα.

Το 50,4% των ερωτηθέντων απαντά ότι χωρίς την επίβλεψη της τρόικας η χώρα μας δεν θα διολισθήσει στα ίδια λάθη που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία, ενώ το 43,1% έχει αντίθετη άποψη.

Την ίδια ώρα, το 71,3% θεωρεί ότι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση η αποχώρηση του ΔΝΤ, έναντι του 16,3% που κρίνει ότι είναι προς τη λάθος κατεύθυνση.

Ωστόσο, το 46,5% δηλώνει πως δεν έχουμε αποφύγει τον κίνδυνο της εξόδου της χώρας από το ευρώ έναντι του 45,2% που κρίνει πως δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα.

Πατήστε εδώ και δείτε τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης που δημοσιεύει το «Βήμα της Κυριακής»

Ρώσοι νεοναζί διοργανώνουν καλλιστεία για την «Μις Χίτλερ»!

Να επιδείξουν την ομορφιά τους και την πίστη τους σε μια από τις πιο φρικτές προσωπικότητες της ιστορίας, καλούνται οι υποψήφιες

Μια  ομάδα νεοναζί Ρώσων και Ουκρανών κρύβεται πίσω από έναν διαφορετικό «διαγωνισμό ομορφιάς». Οι οπαδοί του Χίτλερ διοργανώνουν μέσω διαδικτύου καλλιστεία για να αναδείξουν την πιο σέξι νεοναζίστρια, που επισήμως θα ονομαστεί «Μις Όστλαντ» αλλά αποκαλείται «Μις Χίτλερ» στους κύκλους αυτούς.

Οι νεοναζί εγκληματίες «εμπνεύστηκαν» την ονομασία του διαγωνισμού από το όνομα που είχε δώσει ο Αδόλφος Χίτλερ στην περιοχή της Ουκρανίας και της Βαλτικής, όταν ήταν υπό την κυριαρχία του Γ' Ράιχ.

Αυτό που ζητούν οι διοργανωτές από τις υποψήφιες όπως φαίνεται είναι να ποστάρουν μια φωτογραφία τους στο ναζιστικό τους γκρουπ στο ρωσικό «Facebook», η οποία θα «πιστοποιεί» τόσο την ομορφιά τους όσο και τα φρονήματά τους.

Σύμφωνα με την ρωσική ιστοσελίδα Vocativ, μέχρι τώρα έχουν δηλώσει συμμετοχή 14 γυναίκες από διάφορες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και περιοχές της Ρωσίας.

Οι υποψήφιες ενθαρρύνονται ακόμα να γράψουν κάτω από τις φωτογραφίες τους γιατί «αγαπούν και τιμούν το Γ' Ράιχ του Αδόλφου Χίτλερ».

Η σελίδα έχει περισσότερους από 7.000 που την ακολουθούν και είναι διανθισμένη με φωτογραφίες ηγετικών στελεχών των Ναζί και τη δική τους εκδοχή της ιστορικής αλήθειας.

Η νικήτρια του διαγωνισμού, όπως αναφέρεται, θα λάβει ως δώρο ένα ειδικά σχεδιασμένο κόσμημα με σύμβολα του καθεστώτος του Χίτλερ, που ευθύνεται ιστορικά για εκατομμύρια θανάτους κυρίως στην Ευρώπη, αλλά και όλο τον κόσμο.

Έργα και ημέρες του Ιωάννη Μεταξά

Το 1915 είχε καταθέσει ένα Υπόμνημα προς τον φίλο του, μονάρχη της Ελλάδας Κωσταντίνο, με το οποίο εν μέσω Α΄Παγκοσμίου Πολέμου -και ως άνθρωπος των Γερμανών στην Ελλάδα- πρότεινε την φιλογερμανική ουδετερότητα με το επιχείρημα ότι η τελική νίκη θα ήταν των  Κεντρικών Δυνάμεων, δηλαδή των Γερμανών και των συμμάχων τους (Νεότουρκοι, Αυστριακοί, Βούλγαροι κ.λπ.) Στο ίδιο Υπόμνημα -με το οποίο ξεκινά ουσιαστικά ο μοιραίος Διχασμός- ανάφερε ότι οποιαδήποτε ελληνική παρέμβαση ή και σκέψη για ενσωμάτωση της Μικράς Ασίας θα συνιστούσε “αποικιοκρατική πράξη“ και η Ελλάδα θα μετατρεπόταν σε “αποικιοκρατική χώρα”. Την ίδια άποψη θα ενστερνιστεί για δικούς του λόγους το ΣΕΚΕ-ΚΚΕ το 1919 και θα επαναλαμβάνεται έως σήμερα ως μέγα επιχείρημα από διάφορους σταλινικούς και όχι μόνο, θαυμαστές  του νεοτουρκικού εθνικισμού και της κεμαλικής μιλιταριστικής Τουρκίας.

Το 1922, την  Άνοιξη,  δεν είχε δεχτεί την αρχιστρατηγεία του Μικρασιατικού Μετώπου μετά την αποπομπή του Παπούλα. Η ανάληψη της αρχιστρατηγείας από τον Μεταξά θα εξασφάλιζε την ύψιστη αμυντική δυνατότητα της ελληνικής πλευράς και θα απέτρεπε την τραγική κατάρρευση που επέφερε η διοίκηση Χατζανέστη. Η τελική Καταστροφή του Αυγούστου του ’22 και η τρομακτική σφαγή του χριστιανικού πληθυσμού που ακολούθησε από το νικητή Μουσταφά Κεμάλ, φέρει ΚΑΙ την σφραγίδα του Ιωάννη Μεταξά.

Η στάση του κρίθηκε ως αντεθνική από τους ιδεολογικούς του φίλους. Ο ομοϊδεάτης του Γεώργιος Βλάχος, εκδότης της Καθημερινής είχε αμφισβητήσει πλήρως τον πατριωτισμό του Μεταξά, γράφοντας στην στήλη του (25-8-22) ότι «περιμένει ως κόραξ την καταστροφήν, τον θάνατον, από τον οποίον πρόκειται να τραφεί η φιλοδοξία του». Και συνεχίζει: «Ενας ”κύριος” εισέρχεται εις την Σχολήν των Ευελπίδων, τρέφεται εκεί και εκπαιδεύεται δι’ εξόδων του Κράτους ……….» και καταλήγει ο Γεώργιος Βλάχος  «- Είμαι ο κ. Αντιστράτηγος. Θέλω να γίνω πρωθυπουργός… Έχω τα χαρτιά μου εντάξει : ”Τα έχω ειπή”  Αλλά η Ελλάς έχει εργασίαν, μαζεύει τα τέκνα της. Αν δεν είχε θα έπαιρνε την σκούπαν και θα του έλεγε εκεί , εις την Οδόν:  ΄΄Φύγε απ’ εδώ, Άνθρωπε μικρέ, που περίμενες να κατασκευάσης πρωθυπουργικόν φράκον από τα Ράκη. Φύγε από εδώ, ανυπότακτε στρατιώτα των αναγκών μου, αυτόκλητε κηδεμόνα της ατυχίας μου, τέκνον άχρηστον, άνθρωπε μηδέν΄΄. Αυτό θα έλεγε είς τον Αντιστράτηγον κ. Μεταξαν, δακρύουσα η Ελλάς, αν έστρεφε ποτέ προς τον κ. Μεταξάν η Ελλάς τα βλέμματα …»

Το 1936, στις 4 Αυγούστου, κηρύσσει πραξικόπημα. Στην Ελλάδα επικρατεί για πρώτη φορά ο ολοκληρωτισμός και ο ελληνικός λαός αντιμετωπίζεται ως “εχθρός” και τίθεται στο περιθώριο των εξελίξεων.

Το 1938, με αφορμή το θάνατο του Μουσταφά Κεμάλ,  μετονόμαζε προς τιμήν του Τούρκου δικτάτορα την Οδό Αποστόλου Παύλου στη Θεσσαλονίκη σε Οδό Κεμάλ Ατατούρκ και με το ελληνικό δημόσιο χρήμα αγόραζε από τον ιδιώτη που το κατείχε το  σπίτι όπου υποτίθεται ότι γεννήθηκε ο Κεμάλ και το  χάριζε στο τουρκικό κράτος.

Πέρα απ’ όλα αυτά, την καλύτερη απάντηση στο ερώτημα γιατί είπε ΟΧΙ   την έδωσε ο ίδιος ο Μεταξάς στις 30 Οκτωβρίου, όταν μίλησε στους συντάκτες του αθηναϊκού Τύπου. Τι ήταν αυτό λοιπόν που έκανε τον Μεταξά να πει το “ΟΧΙ” στους Ιταλούς φασίστες ομοϊδεάτες του; Γιατί ο Μεταξάς ιδεολογικά ήταν ομόφρων του φασισμού και του ναζισμού. Και επιπλέον ο ίδιος στο Ημερολόγιό του  αυτοπροβάλλεται ως ο υπέρτατος κάτοχος της ναζιστικής αλήθειας: «Η Ελλάς έγινε από της 4ης Αυγούστου Κράτος αντικομμουνιστικό. Κράτος αντικοινοβουλευτικό. Κράτος ολοκληρωτικό……. Επομένως , αν ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι αγωνίζονταν πραγματικά για την ιδεολογία που υψώσανε για σημαία έπρεπε να υποστηρίζουν παντού την Ελλάδα με όλη τους την δύναμη…» (Προσωπικό Ημερολόγιο του Ι. Μεταξά , τόμ. Δ. σελ 553).

Σύμφωνα με την άποψη του ιδίου το «ΟΧΙ» ήταν επιβεβλημένος μονόδρομος, εφόσον ο Χίτλερ του είχε δηλώσει σαφώς ότι ουδετερότητα της Ελλάδας, δηλαδή συμμαχία με τον Άξονα, θα σήμαινε ότι παραχωρείται η Ήπειρος έως και την Πρέβεζα στους Ιταλούς και η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη στους Βουλγάρους.

Βέβαια, όσον αφορά τις συναισθηματικού τύπου προσεγγίσεις είτε φιλομεταξικές, είτε αντιφασιστικές, είναι αποκαλυπτικές του κυρίαρχου μανιχαϊστικού νεοελληνικού τρόπου ανάγνωσης της ιστορίας. Και ακριβώς σ’ αυτού του επιπέδου την προσέγγιση –που είναι προσφιλής στη «Χρυσή Αυγή»- καλό είναι να υπενθυμίζεται ο βίος και η πολιτεία του επίμαχου ανδρός (Ιωάννης Μεταξάς) ο οποίος κουβαλά στις πλάτες του πολλές απ’ τις ευθύνες:

- ενός τρομακτικού Διχασμού (1915),

-μιας σκληρής αντι-μικρασιατικής στάσης,

-μιας μοναδικής Καταστροφής (1922),

-τη χωρίς αντίσταση παράδοση των χριστιανικών πληθυσμών της Ιωνίας στις κεμαλικές συμμορίες το Σεπτέμβρη του 1922 και στο τέλος

-μιας ακραίας φιλο-ατατουρκικής και αντιπροσφυγικής συμπεριφοράς καθ’ όλη τη διάρκεια του μεσοπολέμου που θα κορυφωθεί με την μετονομασία της Οδού Αποστόλου Παύλου σε Οδό Κεμάλ Ατατούρκ (1938)…..

Τάδε έφη Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος

Η σοφία είναι ανώτερη της σωματικής ρώμης. Οι αγροίκοι νικητές της Ολυμπίας στο δρόμο και στους άλλους ιππικούς και γυμνικούς αγώνες δεν αξίζουν όσο εγώ. Δεν είναι δίκαιο να προκρίνεται η ρώμη έναντι της αγαθής σοφίας. Ο πραγματικός αγώνας γίνεται όχι για ιδρώτα και τους δυνατούς μύες, αλλά για την απόκτηση ιστοριής(πολυμάθειας) και σοφίας δια ποικίλων γνώσεων, με τις οποίες ο άνθρωπος ξεχωρίζει από τα ζώα

Γκαρέμπια

Η «ξεχασμένη» πύλη στα τείχη, η Κερκόπορτα, βρισκόταν στην εβραϊκή συνοικία της Κωνσταντινουπόλεως...

Καθ' όλη την κρίσιμη περίοδο της πολιορκίας της Πόλης, ολόκληρος ο ανεφοδιασμός του Μωάμεθ διεξήχθη από εβραίους εμπόρους, εγκατεστημένους στη Θεσσαλονίκη και την Ανδριανούπολη. Ο κατασκευαστής της «μπομπάρδας», του κανονιού με το οποίο οι Τούρκοι προξένησαν ρήγματα στα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως, ήταν ο ουγγροεβραίος Ουρβανός. Το χρονικό του εβραίου Φραντζή, περιέχει σημαντικές λεπτομέρειες για την κατάσταση που επικρατούσε στην Πόλη, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας. Εβραίοι από κοινού με εξωμότες, γύριζαν απ' άκρου εις άκρον της Κωνσταντινουπόλεως και επιχειρούσαν να κάμψουν το ηθικό των υπερασπιστών της, ισχυριζόμενοι ότι «ήταν θέλημα Θεού η Πόλις να τουρκέψει». Αμέσως μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως, οι εβραίοι θα εκδηλώσουν τις αληθινές προθέσεις τους εναντίον του γένους μας, συμμετέχοντας στις βιαιοπραγίες και στις λεηλασίες των κατακτητών. Μόλις ολοκληρώθηκε η κατάληψη της Πόλεως, 60.000 νέοι και νέες πουλήθηκαν ως σκλάβοι.

Το σκλαβοπάζαρο των εβραίων λειτουργούσε στη συνοικία που βρίσκεται πλησίον του Γαλατά, κοντά στο Βαλούμ Παζάρ και απέφερε στους δουλεμπόρους τεράστια κέρδη.Αξίζει να αναφερθεί ότι αμέσως μετά την 'Αλωση της Πόλης, οι Τούρκοι επιδόθηκαν στον αφελληνισμό της, καταφεύγοντας, μεταξύ των άλλων και στο μέτρο του εποικισμού.

Είναι ιστορικά τεκμηριωμένο, ότι αμέσως μετά την άλωση του 1453, ο σουλτάνος Μωάμεθ ο Β', διέταξε τον εποικισμό της Κωνσταντινουπόλεως και για τον σκοπό αυτό μεταφέρθηκαν εκατοντάδες οικογένειες εβραίων από την περιοχή της Θεσσαλονίκης. Επ' αυτού ο άγγλος τουρκολόγος Lowry, αναφέρει ότι ολόκληρος ο εβραϊκός πληθυσμός της Θεσσαλονίκης, μεταφέρθηκε και εγκαταστάθηκε, οριστικά, με την υπόδειξη των τουρκικών αρχών, στην πρωτεύουσα της Οθωμανικής πλέον Αυτοκρατορίας, συγκροτώντας μάλιστα ιδιαίτερη συνοικία (Cemaat).

Επίσης δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός, ότι ο Μωάμεθ είχε υπουργοποιήσει τους εβραίους Χακίμ και Γιακούμπ, μέλη της ανθελληνικής ομάδας «Γκαρέμπια».Καθ' όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας οι εβραίοι θησαύριζαν εισπράττοντας φόρους από τον Ελληνισμό, ελέγχοντας το εμπόριο και κατάσχοντας Ελληνικές περιουσίες.Οι τούρκοι τους παραχώρησαν τεράστιες αγροτικές εκτάσεις και πολλοί εβραίοι έγιναν μεγαλογαιοκτήμονες.

Στα χωράφια τους εργάζονταν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες -μέχρι φυσικής εξοντώσεως- Έλληνες ακτήμονες, οι οποίοι αμείβονταν με πενιχρότατα ποσά. Στο διάστημα των τεσσάρων περίπου αιώνων τουρκικής δουλείας, οι εβραίοι θα μεταβληθούν σε αληθινούς δήμιους του Ελληνισμού. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Διονυσίου, επισκόπου Τρικάλων, ο οποίος τον 17ο αιώνα γδάρθηκε ζωντανός από τους εβραίους στη Λίμνη των Ιωαννίνων, γιατί είχε το θάρρος να επιχειρήσει την επαναστατική αφύπνιση του υπόδουλου έθνους. Εξ' ίσου τραγικό είναι το παράδειγμα του Κοσμά του Αιτωλού, ο οποίος μαρτύρησε συνεπαρμένος από τα οράματα της ανεξάρτητης Ελλάδας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, αποκεφαλιζόμενος από τους εβραίους συγκατακτητές. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κοσμάς ο Αιτωλός γκρέμιζε ακόμη και εκκλησίες, προκειμένου να κτίσει σχολεία και να μεταλαμπαδεύσει το φως της Ελληνικής γνώσεως στο σκλαβωμένο γένος, οι δε εβραίοι πέτυχαν την εξόντωσή του μετερχόμενοι τον ακόλουθο δόλο: Γνωρίζοντας ότι ο Κοσμάς δίδασκε ακόμη και στα χωράφια τους εργαζόμενους 'Έλληνες, την ώρα της δουλειάς τους, τον κατηγόρησαν στις τουρκικές αρχές ότι ξεσηκώνει τους εργάτες και τους αποσπά από την παραγωγή, με αποτέλεσμα να πετύχουν τελικά τον άθλιο σκοπό τους, την θανάτωση του εξέχοντος αυτού κήρυκα του Ελληνικού λόγου...

Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, οι εβραίοι ουσιαστικά υπήρξαν οι πλέον ωφελημένοι. Ευνοήθηκαν αφάνταστα, μεταξύ των άλλων και στον τομέα του εμπορίου, υφιστάμενοι μία προνομιακή μεταχείριση από τον σουλτάνο που θα την εποφθαλμιούσαν και οι ίδιοι οι τούρκοι...

Η επιρροή των ιουδαίων στους τούρκους ήταν τέτοια, ώστε οι εβραίοι υφαντουργοί, πέραν του απολύτου ελέγχου του εμπορικού τομέα τον οποίον είχαν διασφαλίσει από το 1515, κατασκεύαζαν ακόμη και τις στολές του τουρκικού στρατού...

Εξ' άλλου μέσα από την πληθώρα αναφορών, προκύπτει ότι οι εβραίοι εμφανίζονται περισσότερο αιμοδιψείς και από αυτούς ακόμη τους τούρκους. Δεν είναι καθόλου άσχετη η διαπίστωση αυτή προς την ομολογία του εβραίου Ιώσηππου, ο οποίος παραδέχεται ότι οι ομοεθνείς του υπήρξαν οι εμπνευστές των τελετουργικών φόνων. Ενώ ακόμη δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οι τούρκοι είχαν αναθέσει σε εβραίους την επιλογή Ελληνοπαίδων για να συγκροτήσουν τα σώματα των γενιτσάρων.

«Μόνο με πόλεμο θα γίνουμε ενιαίο αλβανικό κράτος»

«Θα πρέπει να αναθεωρηθούν τα σύνορα, σύμφωνα με τους Αλβανούς στο κράτος των Σκοπίων και τους Αλβανούς στο Πρέσεβο (νότια Σερβία). Οι Αλβανοί πρέπει να προετοιμάζονται για πόλεμο για να αποκτήσουμε ένα ενιαίο αλβανικό κράτος», είπε ο Μπάτον  Χατσίου, γνωστός δημοσιογράφος του Κοσσυφοπεδίου, κατά την εκπομπή «Γνώμη» του αλβανικού τηλεοπτικού σταθμού ‘Κλαν’.

«Αυτή η σκανδαλώδης ανοικτή πρόσκληση του Μπάτο Χατσίου, όπως εξήγησε ο ίδιος,  έγινε γιατί είναι άχρηστο να υπάρχουν στα βαλκάνια αλβανικά κράτη δίχως ένα ενιαίο κράτος», σημειώνει το σλαβικό δημοσίευμα των Σκοπίων.

«Ο χρόνος τρέχει για το αλβανικό έθνος. Μετά από αυτό που συνέβη στο Βελιγράδι (κατά τον ποδοσφαιρικό αγώνα Σερβίας-Αλβανίας), πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να ενωθούμε. Πρέπει να προετοιμασθούμε για πόλεμο, να πάρουμε το βορά (Πρέσεβο) , να πάρουμε και τα Σκόπια, να καθορίσουμε νέα σύνορα», είπε ο Χατσίου.

Ο Μπάτον  Χατσίου εργάσθηκε ως δημοσιογράφος στο περιοδικό Koha και αργότερα ως εκδότης της καθημερινής εφημερίδας Koha Ditore και  Kosova Express.

The Hellenic Information Team
© Βαλκανικό Περισκόπιο -Γιῶργος  Ἐχέδωρος

Η διακομματική θα προχωρήσει με τις γερμανικές οφειλές…

Στην «τελική ευθεία» εισέρχεται το έργο της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων η οποία από το Μάρτιο συντάσσει έκθεση τεκμηρίωσης για το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις. Η επιτροπή που θα πρέπει να ολοκληρώσει το έργο της μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου θα συνεδριάσει την προσεχή Τρίτη για να ενημερωθεί από τον κ. Παναγιώτη Καρακούση, συντονιστή της ειδικής επιτροπής του υπουργείου Οικονομικών για τον προσδιορισμό των αξιώσεων του Ελληνικού Δημοσίου από τις Γερμανικές Αποζημιώσεις.

Η κοινοβουλευτική επιτροπή θα ενημερωθεί και από την κ. Σουζάνα Χούλια – Καπελώνη, προϊσταμένη της Διεύθυνσης Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, σχετικά με τις αρχαιότητες που εξήχθησαν καθ’ οποιονδήποτε τρόπο από τη χώρα, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, και εξακολουθούν να βρίσκονται εκτός της Ελλάδος.

Ακολούθως η Διακομματική Επιτροπή για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων θα ενημερώσει τα μέλη της Επιτροπής των Προέδρων των Ομάδων Φιλίας Ελλάδος – Η.Π.Α., Ελλάδος – Γαλλίας, Ελλάδος – Βρετανίας, Ελλάδος – Ιταλίας, Ελλάδος – Ρωσίας, αλλά και της Ομάδας Φιλίας Ελλάδος – Γερμανίας σχετικά με το εθνικό θέμα της διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων.

Σημειώνεται πως η Τράπεζα της Ελλάδος έχει τοποθετήσει στα 165 δισ. ευρώ περίπου το ύψος των γερμανικών αποζημιώσεων και του καταναγκαστικού κατοχικού δανείου,επίσης, οι διεκδικούμενες οφειλές είναι δύο κατηγοριών το κατοχικό δάνειο, ύψους 3,5 δισ. δολαρίων του 1938 που σήμερα ανέρχεται σε 54 δισ. ευρώ, χωρίς τους τόκους και οι επανορθώσεις για τις καταστροφές στις υποδομές κατά τη διάρκεια της κατοχής, ύψους 7,1 δισ. δολαρίων, αγοραστικής αξίας 1938 που υπολογίζονται σε 108,43 δισ. ευρώ χωρίς τους νόμιμους τόκους.

Πηγή: defence-point.gr

Η Ουγγαρία προχώρησε σε αναγνώριση του ψευδοκράτους !!!

Άλλη μια δυσάρεστη είδηση πιάνει κυριολεκτικά στον ύπνο το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών σχετικά με το Κυπριακό. Αυτή την φορά το «χτύπημα» έρχεται μέσα από την Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς μια χώρα της Ενωμένης Ευρώπης, η Ουγγαρία, προχώρησε σε αναγνώριση του ψευδοκράτους της βόρειας Κύπρου και μάλιστα επέτρεψε το άνοιγμα πρεσβείας του ψευδοκράτους στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Sabah, στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας και μάλιστα στον κεντρικό δρόμο, Andrassy street και στο νούμερο 118, έγιναν στις 16 Οκτωβρίου με επίσημη τελετή τα εγκαίνια της πρεσβείας του ψευδοκράτους.

Τα εγκαίνια έγιναν παρουσία του «υπουργού Εξωτερικών» του ψευδοκράτους, Ozdil Nami, του πρέσβη της Τουρκίας στην Ουγγαρία, Şakir Fakılı, του πρέσβη του Αζερμπαϊτζάν στην Ουγγαρία, Vilayat Guliyev, του προέδρου της τουρκικής κοινότητας Ουγγαρίας, Suat Karakuş, του αντιπρόεδρου του Τουρκοουγγρικού Εμπορικού Επιμελητηρίου, Naci Ceylan, του αντιπροσώπου της Ένωσης Τούρκων Επιχειρηματιών, MUSIAD, Fadı Başar, καθώς και πολλών εκπροσώπων τουρκικών κοινοτήτων της Ευρώπης, συνολικά 150 άτομα παρευρέθησαν στην μεγαλοπρεπή όπως αναφέρεται τελετή.

Ο «υπουργός Εξωτερικών» του ψευδοκράτους σε ομιλία του στα εγκαίνια της πρεσβείας του ψευδοκράτους στη ουγγρική πρωτεύουσα, τόνισε πως αυτό είναι μια πολύ σημαντική εξέλιξη και ευχαρίστησε την ουγγρική κυβέρνηση για την κίνηση της να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος και να επιτρέψει το άνοιγμα πρεσβείας στην Βουδαπέστη. Μάλιστα ανέφερε πως αυτό είναι μια πολύ σημαντική κίνηση για την …επίλυση του Κυπριακού προβλήματος.

Στην συνέχεια μίλησε ο νέος «πρέσβης» του ψευδοκράτους στην Ουγγαρία, Arıf Altay, ο οποίος επίσης ευχαρίστησε την ουγγρική κυβέρνηση και προανήγγειλε την προώθηση των οικονομικών και εμπορικών συναλλαγών της Ουγγαρίας με το ψευδοκράτος της βόρειας Κύπρου. Και οι υπόλοιποι ομιλητές τόνισαν την μεγάλη σημασία αυτής της εξέλιξης, δηλαδή την αναγνώριση από την Ουγγαρία που είναι και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης του ψευδοκράτους και προανήγγειλε και άλλες αναγνωρίσεις και από άλλα μελη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σίγουρα αυτή η εξέλιξη είναι χαστούκι προς την ελληνική πλευρά και την ελληνική διπλωματία που κυριολεκτικά πιάνεται στον ύπνο, καθώς για πρώτη φορά μετά από σαράντα χρόνια της τουρκικής εισβολής και κατοχής του βορείου τμήματος της Κύπρου ένα κράτος και μάλιστα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προχώρησε σε επίσημη αναγνώριση του ψευδοκράτους και επέτρεψε το άνοιγμα μιας ψευδοπρεσβείας στην πρωτεύουσα του Βουδαπέστη.

Άραγε το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, ή Εξωτικών όπως το αναφέρουν πολλοί, θα λάβει κάποια μέτρα και θα υπάρξει επίσημη αντίδραση σε αυτό το πολύ δυσάρεστο για το Κυπριακό γεγονός; Ας ελπίσουμε αν και δεν το βλέπουμε με μια κυβέρνηση όπως αυτή που κυβερνά σήμερα την χώρα μας και έχει παραδώσει την εθνική κυριαρχία μας σε ξένα κέντρα.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Περί Αγγλικού Δικαίου

«Το δίκαιο επιβάλλεται από τον δανειστή, σε όλες τις χώρες στις οποίες έχει επιβληθεί Μνημόνιο χρησιμοποιείται το αγγλικό δίκαιο και οι διαφορές παραπέμπονται στα δικαστήρια του Λουξεμβούργου»

 «Το αγγλικό δίκαιο επιβάλλει μόνο το ποσό το οποίο χρωστάμε κι ότι όλα τα υπόλοιπα σχετικά με την εκτέλεση της απόφασης καθορίζονται από το εθνικό δίκαιο»

«Το Σύνταγμα υπερέχει όλων των διεθνών συμβάσεων»

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ,ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ,14/01/2013 (*)

Και για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους:

Στη περίπτωση της Ελλάδας, ο δανειστής εξασφαλίζεται από πιθανές καταχρήσεις που µπορεί να προκύψουν µέσα από την επίκληση «χαλαρωτικών» διατάξεων για την πληρωµή του χρέους που προβλέπονται από το ελληνικό δίκαιο (λ.χ. η απρόβλεπτη µεταβολή των συνθηκών) και µπορεί, κατά το  δοκούν, να ερµηνευθούν.

Σε συνθήκες αναγκαστικής  εκτέλεσης κατά του Ελληνικού Δηµοσίου,που ενδεχοµένως θα προκύψει  από την εφαρµογή του αγγλικού δικαίου, το αρµόδιο δικαστήριο είναι  το εθνικό δικαστήριο, το οποίο και  θα εφαρµόσει το Ελληνικό δίκαιο.  Αυτό προκύπτει τόσο από την εθνική όσο και από τη διεθνή νοµολογία  (βλ. υπόθεση Lotus του Δικαστηρίου  της Χάγης), και έχει βαθύτατα ριζώσει στη διεθνή πρακτική.

Κατά συνέπεια, ο Έλληνας δικαστής θα κληθεί να αποφασίσει, σε περίπτωση απόφασης άλλου δικαιοδοτικού οργάνου από τα εθνικά, πώς θα προχωρήσει σε αυτό το µέτρο κατά του Δηµοσίου, για περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται στο έδαφος της χώρας. Σύµφωνα µε το Σύνταγµα (άρθρο 94) «οι δικαστικές αποφάσεις εκτελούνται αναγκαστικά και κατά του Δηµοσίου, των ΟΤΑ  και των ΝΠΔΔ, όπως ο νόµος ορίζει». Ο  νόµος όµως που εξειδικεύει τη γενική  συνταγµατική ρύθµιση εξαιρεί την αναγκαστική κατάσχεση αντικειµένων τα  οποία έχουν ταχθεί για την άµεση εξυπηρέτηση δηµοσίου σκοπού (άρθρο 4  του Ν. 3068/2002). Επίσης, σύµφωνα  πάντοτε µετον νόµο, εξαιρούνται από κατάσχεση πράγµατα εκτός συναλλαγής, όπως αρχαία µνηµεία και ακίνητα που χρονολογούνται ως το 1453.  Εξαιρούνται, επίσης, εξυπηρετούντα  δηµόσιο σκοπό κυβερνητικά κτίρια,  νοσοκοµεία, µουσεία, αρχαιολογικοί  χώροι κτλ.

Είναι σαφές πάντως ότι αυτό το προνόµιο των Ελληνικών δικαστηρίων να εφαρµόσουν το µάλλον  ευνοϊκό εθνικό δίκαιο δεν επεκτείνεται και στα περιουσιακά στοιχεία του  δηµοσίου που βρίσκονται στην αλλοδαπή. Αλλά και εκεί υπάρχουν οι εξαιρέσεις που προβλέπει το διεθνές δίκαιο (λ.χ. πρεσβείες), και, σε κάθε περίπτωση, αυτά τα στοιχεία είναι µάλλον περιορισµένα (Πολλά ήδη τα πουλήσαμε).

ΟΜΩΣ , σύμφωνα με τον συνταγματολόγο Γιώργο Κασιμάτη :

• Αν οδηγηθεί ο οφειλέτης, λόγω της μεγάλης ανάγκης που έχει να δανειστεί χρήματα, σε υπερδανεισμό, να δανειστεί δηλαδή περισσότερα χρήματα από όσα χρειάζεται για να κερδίσει περισσότερα ο δανειστής, σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο μπορεί να μειωθεί το δάνειο μέχρι το αναγκαίο για την κάλυψη των αναγκών του οφειλέτη. Αυτό με το αγγλικό δίκαιο δεν μπορεί να γίνει.
• Αν ο δανειστής, εκμεταλλευόμενος την ανάγκη του οφειλέτη, αξιώσει μεγαλύτερο τόκο από εκείνον που ισχύει στις συναλλαγές, μπορεί ο οφειλέτης σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο να ζητήσει τη μείωσή του. Αυτό με το αγγλικό δίκαιο δεν γίνεται.
• Η δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η Ελλάδα τον Μάη του 2010 είναι γεμάτη με όρους που ισχύουν μόνο για τον οφειλέτη, ενώ δεν προβλέπεται, για χάρη της ισότητας, να ισχύουν αντίστοιχοι και για τον δανειστή. Ο οφειλέτης (η Ελλάδα) μπορεί, σύμφωνα με το δίκαιο των χωρών της ηπειρωτικής Ευρώπης (και της Ελλάδας), να ζητήσει τη ΜΗ εφαρμογή τους εις βάρος του. Σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο, δεν μπορεί.
• Ο οφειλέτης ενώ μπορεί, σύμφωνα με το δίκαιο της ηπειρωτικής Ευρώπης, να ζητήσει τη μείωση του χρέους κατά το ποσό που είναι «επαχθές», δεν μπορεί σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο γιατί δεν αναγνωρίζει αυτό το δικαίωμα. Θα μπορούσε να αναφέρει κανείς πολλά παραδείγματα, που έχουν ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα απέναντι στις χώρες της Ευρωζώνης και στο ΔΝΤ. Βεβαίως, όλα αυτά είναι αντίθετα προς το διεθνές και το ευρωπαϊκό δίκαιο. Είναι, όμως, πολύ δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο, να βρει η Ελλάδα ή άλλο κράτος-οφειλέτης το δίκιο του σε διεθνή όργανα. Αυτό το ξέρουν καλά οι δανειστές μας.

(*) Άλλα έλεγε πιο πριν βέβαια......

Μπαλτάκος - Καπερνάρος στο Χίλτον για το νέο κόμμα

Στην τελική ευθεία φαίνεται πως μπαίνει η δημιουργία του κόμματος των Μπαλτάκου-Καπερνάρου, με τα δύο στελέχη της Δεξιάς να βρίσκονται σε συνεχείς επαφές το τελευταίο διάστημα ώστε να διευθετηθούν και όλες οι λεπτομέρειες για όσα ετοιμάζουν το αμέσως επόμενο διάστημα. Οι συναντήσεις τους, μάλιστα, είναι συχνές, με την τελευταία να πραγματοποιήθηκε την περασμένη Δευτέρα στο ξενοδοχείο «Χίλτον», μέρος το οποίο έχει εξελιχθεί σε έδρα των σχετικών διαβουλεύσεων. Όπως αποκαλύπτει σήμερα το «Secret», οι δύο δεξιών καταβολών και αναφορών πολιτικοί τα έλεγαν για αρκετή ώρα στο καφέ του ξενοδοχείου, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι κάτι ετοιμάζουν. Οι πληροφορίες, εξάλλου, λένε πως ο σχεδιασμός του κόμματος προχωράει κανονικά και το επόμενο διάστημα θα υπάρξουν νεότερα.

Οι δύο άνδρες εκτιμούν πως το υπάρχον πολιτικό σκηνικό δεν μπορεί να κρατήσει πολύ και ένα «καθαρό» δεξιό κόμμα θα μπορούσε να σταθεί στο ρευστό πολιτικό σκηνικό. Οι δυο τους δεν έχουν καταλήξει ακόμα στον επικεφαλής του κόμματος, ενώ διατηρούν ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και με εκπροσώπους της Εκκλησίας. Οπως είναι σε θέση να γνωρίζει το «Secret», ο πρώην γενικός γραμματέας της κυβέρνησης στοχεύει στο να προλάβει τις εξελίξεις, καθώς οι πληροφορίες των οποίων γίνεται κοινωνός θέλουν το επιτελείο του Μαξίμου κάθε άλλο παρά να είναι αρνητικό στη δημιουργία ενός νέου κόμματος στα δεξιά της Ν.Δ. Κι αυτό διότι, αφενός, θα απορροφούσε μεγάλο μέρος από τους περιστασιακούς ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής και, αφετέρου, θα μπορούσε υπό όρους να αποτελέσει πρώτης τάξεως κυβερνητικό σύμμαχο και «συνεταίρο» για την Κεντροδεξιά, αντί για το καταρρέον εκλογικά, ούτως ή άλλως, ΠΑΣΟΚ.

Είχε προηγηθεί στα τέλη Ιουλίου ένα δείπνο στη Γλυφάδα, με πρωτοβουλία του πρώην γενικού γραμματέα, με τη συμμετοχή του επικεφαλής της «Νέα ΜΕΡΑ», Χρήστου Ζώη, και του ανεξάρτητου βουλευτή Βασίλη Καπερνάρου. Στο τραπέζι τότε είχαν τεθεί όλα όσα πρέπει να γίνουν για τη δημιουργία του κόμματος και τα τρία στελέχη είχαν συμφωνήσει ότι οι πρωτοβουλίες έπρεπε να ληφθούν σύντομα. Οπως είχαν αποκαλύψει τα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ», είχε τεθεί και το ενδεχόμενο διάλυσης της «Νέα ΜΕΡΑ» του Χρήστου Ζώη. Ωστόσο, ο τελευταίος δεν προχώρησε σε μια τέτοια κίνηση, κλείνοντας παράλληλα το μάτι στη Νέα Δημοκρατία, στην οποία, όπως όλα δείχνουν, είναι πολύ πιθανόν να επανενταχθεί το αμέσως επόμενο διάστημα.

«Η δολοφονία του παιδιού μου ήταν ένα καλοστημένο σχέδιο».

 Αυτά είναι τα λόγια του πατέρα του Παύλου Φύσσα που έπεσε νεκρός μετά τις τρεις θανάσιμες μαχαιριές από τα χέρια του Χρυσαυγίτη Γιώργου Ρουπακιά.

Μιλώντας στο STAR, ο Παναγιώτης Φύσσας περιγράφει τα τελευταία λεπτά της ζωής του γιού του, επιμένοντας ότι η δολοφονική επίθεση στον Παύλο ήταν ένα σχέδιο καλά οργανωμένο .

«Καταρχήν, πριν τον σκοτώσει του είχε μιλήσει του γιου μου, πριν 20 λεπτά, τον ρωτούσε που είναι η Κεφαλληνίας για να βρει κάποια καφετέρια και ήταν μισή ώρα εκεί πριν περίπου. Κάπου είχε αράξει, είχε φέρει τρία τέσσερα άτομα, τα άδειασε. Άνθρωποι που γνώριζαν τον Παύλο και τα είδαν μου τα είπαν αυτά. Είδαν και τον Ρουπακιά που σταμάτησε στο διάζωμα και κοιτούσε τους τρεις που τον βαρούσαν και αφού τον τσεκάρισε καλά καλά, πήγε ο Ρουπακιάς και τον μαχαίρωσε. Σχεδιάκι ήταν οργανωμένο, μια χαρά» είπε χαρακτηριστικά ο πατέρας του Παύλου.

Τα αντιφασιστικά τραγούδια του Παύλου Φύσσα ήταν "αγκάθι" για τον σκληρό πυρήνα της Νίκαιας, πιστεύει ο πατέρας του.

«Κανείς δεν έχει πάρει χαμπάρι τι πραγματικά έγινε εκείνη τη νύχτα. Μια χαρά το είχαν σχεδιάσει μήνες. Ένας τραγουδιστής που βρίζει, δεν έβριζε το φασισμό; ο άλλος τι λέει; Όπου σε πετύχω, θα σε φάω, αφού του βρίζεις την ιδεολογία του» εξομολογήθηκε ο Παναγιώτης Φύσσας στο STAR και συγκινημένος πρόσθεσε «Έχω χάσει ένα παιδί, ζούσα για αυτό το παιδί, ανέπνεε αυτός και έπαιρνα κι εγώ αναπνοή από αυτόν... Παρεϊτσα τον είχα, παντού μαζί …κολλητός μου ήταν και πως αντέχω και δεν έχω κάνει κάποιο κακό στην ανθρωπότητα και δεν ξέρω, αν θα το κάνω,  αν μου στρίψει μεθαύριο και το κάνω για να εκδικηθώ τους ανθρώπους. Τόσο μίσος έχω για τους ανθρώπους. Τόσο μίσος έχω»

Πρόσωπο στοχοποιημένο από τη Χρυσή Αυγή χαρακτηρίζει τον 34χρονο μουσικό και ο εισαγγελέας Ισίδωρος Ντογιάκος μέσα από την πρότασή του προς το Συμβούλιο Εφετών.

Όσο για τον πατέρα του Παύλου Φύσσα, αυτός το μόνο που ζητά είναι δικαίωση για το αδικοχαμένο παλικάρι του.

Μετέτρεψαν σε οπλοστάσιο τα σπίτια τους

Όπως αναφέρει σε δημοσίευμα της η εφημερίδα το «Έθνος» περίστροφα, πιστόλια, καραμπίνες, τσεκούρια, μαχαίρια, ρόπαλα, αεροβόλα, στειλιάρια και μεταλλικά κλομπ βρέθηκαν να κατέχουν παρανόμως τα μέλη - υποστηριχτές της Χρυσής Αυγής.

Μπορεί να μη βρέθηκε ποτέ η αποθήκη με τα όπλα, αλλά κατά τη διάρκεια των πολύμηνων ερευνών οι διωκτικές αρχές κατάσχεσαν ένα ολόκληρο οπλοστάσιο από τις οικίες και τα γραφεία του ναζιστικού μορφώματος.

Οπλα και πυρομαχικά κατείχαν οι Νίκος Μιχαλολιάκος, Ηλίας Κασιδιάρης, Νίκος Μίχος, Ιωάννης Λαγός, Γιώργος Γερμενής, ενώ στις τάξεις των μεσαίων στελεχών της ΧΑ, και ειδικά στο τάγμα εφόδου της Νίκαιας, εντοπίστηκε μεγάλος οπλισμός.

Πέραν τούτων, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο εισαγγελέας Ισ. Ντογιάκος, «σε ηλεκτρονικά πειστήρια βρέθηκε μεγάλος αριθμός φωτογραφιών διαφόρων προσώπων, ακόμη και βουλευτών, τα οποία (...) κάνουν χρήση πυροβόλων όπλων, διαφόρων τύπων, όχι σε οργανωμένους και νόμιμους χώρους σκοποβολής, όπως π.χ. σκοπευτικούς ομίλους, αλλά στην ύπαιθρο».

Επίσης, τα εκατοντάδες όπλα που βρέθηκαν στα ψηφιακά αρχεία των κατηγορουμένων δεν είναι φωτογραφίες από το Διαδίκτυο.Το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν αυτά τα όπλα, εξηγείται από τις προσπάθειες των χρυσαυγιτών μετά τη δολοφονία Φύσσα να ξεφορτωθούν τα επιβαρυντικά στοιχεία.

Συνομιλία Λαγού - Δεβελέκου

Στην πρόταση Ντογιάκου αποκαλύπτεται η συνομιλία μεταξύ του Ι. Λαγού και του Σ. Δεβελέκου, όπου καλείται μέλος της οργάνωσης να μεταβεί στο σπίτι του κατηγορουμένου Θωμά Μπαρέκα (στέλεχος της Τ.Ο. Πειραιά) για να το «καθαρίσει», πριν πάει η Αστυνομία.

ΛΑΓΟΣ: «Ελα, περνάνε τον Μάκη αυτόφωρο, επειδή θα πάνε και στο σπίτι του κοίτα αν έχει κάτι, κοιτάτε να το καθαρίσετε. Εντάξει;», ενώ σε άλλη τηλεφωνική συνομιλία του λέει επίσης: «Τον Μάκη τον έχουν πιάσει για αυτόφωρο, θέλω να πας στο σπίτι του Μάκη, να χτυπήσεις το κουδούνι και να ρωτήσεις τον πατέρα του αν υπάρχει κάνα μαχαίρι, καμιά μαλακία, να τα πάρεις να φύγεις».

Ο Λαγός ξανατηλεφωνεί στο Σ. Δεβελέκο και του λέει: «Σωτήρη, καθάρισέ τον, έχει θέμα να πούμε με τι μαλακίες», για να πάρει την απάντηση: «Εχω στείλει ήδη τον Χάρη να πάει γρήγορα».

Εξαιρετικά σημαντική είναι και η επώνυμη κατάθεση του υποψήφιου βουλευτή και πρώην επιστημονικού συνεργάτη της Χ.Α Ηλία Σταύρου, ο οποίος παρέδωσε στις Αρχές ένα πυροβόλο όπλο το οποίο ισχυρίζεται ότι αγόρασε από τον Κασάπη, τακτικό επισκέπτη των γραφείων του μορφώματος στην Πέλλα. Τον «έμπορο όπλο» του τον είχε συστήσει ο Ι. Σαχινίδης, υποψήφιος περιφερειάρχης και επικεφαλής της Τ.Ο. Πέλλας!

Ο Ντογιάκος επισημαίνει στο πόρισμα και τις εξαγγελίες της ηγεσίας και των στελεχών της Χρυσής Αυγής. Ιδιαίτερα τις δηλώσεις του Μιχαλολιάκου το 2010, σχετικά με την ίδρυση ιδιωτικών εταιρειών ασφάλειας από ένοπλα μέλη της Χρυσής Αυγής για την καταστολή της εγκληματικότητας στο κέντρο της Αθήνας.

Μέλη της Χρυσής Αυγής εκπαιδεύονται στη χρήση όπλων

Για τη συγκρότηση ένοπλης πολιτοφυλακής για αυτοπροστασία από τους λαθρομετανάστες στο Ρέθυμνο, από τον Καρεφυλλάκη, από τον υποψήφιο Φ. Μπέλλο για τη συγκρότηση «Ταγμάτων Ασφαλείας», αλλά και στην ένορκη κατάθεση του Γεωργίου Παπαγεωργίου, πρώην πυρηνάρχη νοτίων προαστίων, ο οποίος είχε δηλώσει: «θεωρώ ότι υπάρχει θέμα διακίνησης όπλων από ορισμένους βουλευτές ή μέλη της ΧΑ».

Ενδεικτικές είναι και οι περιπτώσεις ηλεκτρονικών πειστηρίων, όπως το SMS στο κινητό του κατηγορουμένου Κ. Kορκοβίλη, στο οποίο κανονιζόταν παραγγελία για πυροβόλο όπλο και σφαιρών, αλλά και οι εκατοντάδες φωτογραφίες με τους Αναδιώτη, Μπενέκη, Πατέλη, Τσακανίκα, Καζαντζόγλου, Ρουπακιά και πολλών άλλων μεσαίων στελεχών να εκπαιδεύονται ή να κρατούν αληθινά όπλα και πυρομαχικά.

Καταδίκες στελεχών της Χρυσής Αυγής για παράνομη κατοχή όπλων

Σημαντικό κομμάτι της πρότασης του εισαγγελέα Ισίδωρου Ντογιάκου αποτελεί και η αναφορά στο γεγονός ότι σημαντικά στελέχη της Χρυσής Αυγής έχουν συλληφθεί κατά το πρόσφατο παρελθόν να κατέχουν όπλα χωρίς άδεια. Πριν από τη δολοφονία του Π. Φύσσα και τις συλλήψεις των στελεχών και των μελών της ΧΑ, αρκετές υποθέσεις έχουν φτάσει στη Δικαιοσύνη για παράνομη οπλοκατοχή και οπλοχρησία χρυσαυγιτών.

Διακήρυσσε τις επιδιώξεις κατά του δημοκρατικού πολιτεύματος

"Διαπρύσιος κήρυκας βίας και επιθετικότητας" ήταν το πρωτοπαλίκαρο της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης σύμφωνα με την παραπεμπτική πρόταση του εισαγγελέα Ισίδωρου Ντογιάκου στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο. Όσο κι αν ο ίδιος προσπαθεί με λύσσα εδώ και μήνες να εμφανίσει τον εαυτό του ως πολιτικά διωκόμενο, ο ίδιος ήταν ηγετικό στέλεχος της εγκληματικής συμμορίας "διακηρύσσοντας τις επιδιώξεις της με δημόσια ρητορική μίσους εναντίον του δημοκρατικού πολιτεύματος, της χώρας και των θεσμών"...

Ο Κασιδιάρης, όταν δεν συμμετείχε ο ίδιος σε παράνομες ενέργειες (σ.σ.: αξίζει να αναφερθεί ότι σε ένα μόνο Σαββατοκύριακο στην Κρήτη το καλοκαίρι του 2012 παραβίασε τρεις φορές τον ποινικό νόμο στο πλαίσιο εκδηλώσεων της Χρυσής Αυγής!), επιβράβευε την επιθετική και βίαιη συμπεριφορά των ομοϊδεατών του. Έτσι, λοιπόν, ο υπαρχηγός της Χρυσής Αυγής, κατά την παραπεμπτική πρόταση, εμφανίζεται να "επιβραβεύει στο σύνολό της χωρίς καμία απολύτως διάκριση ή άλλου είδους διαχωρισμό" τη δράση της τοπικής οργάνωσης της Νίκαιας, να συμμετέχει μαζί με τους Μπούκουρα, Παναγιώταρο και Ηλιόπουλο στο πογκρόμ που εξαπέλυσαν οι χρυσαυγίτες κατά μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας αμέσως μετά τη δολοφονία του Μανώλη Καντάρη, ενώ ήδη από το 2011 απειλούσε μέσω άρθρου του στην εφημερίδα του κόμματός του ότι "μόλις μπούμε μέσα στο άντρο της διαφθοράς και των πολιτικάντηδων, η Βουλή θα γίνει με μιάς Άγιος Παντελεήμονας"...

Εκτός από την κατηγορία της ένταξης και διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης, στον Κασιδιάρη αποδόθηκε συμπληρωματικά και η διακεκριμένη περίπτωση οπλοκατοχής, κατηγορία για την οποία τελικά κρίθηκε προφυλακιστέος.

Όσον αφορά τα όπλα που βρέθηκαν στο σπίτι του, ο εισαγγελέας υποστηρίζει ότι "είχε μετασκευάσει και κατείχε, με σκοπό τον παράνομο εφοδιασμό της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, στα πλαίσια της δραστηριότητάς του ως μέλους της ηγετικής ομάδας και βουλευτής αυτής, αποδεχόμενος τους σκοπούς της οργάνωσης, διά της ασκήσεως των ανατεθέντων σε αυτόν 'καθηκόντων', συνεισφέροντας στην πραγμάτωση των δεσμευτικών για τον ίδιο -όπως και για όλα τα μέλη της οργάνωσης αυτής- στόχων της, ήτοι της εξόντωσης των στοχοποιημένων από αυτήν 'πολιτικών και φυλετικών της εχθρών'".

Προς επίρρωση του ισχυρισμού του, ο Ι. Ντογιάκος θεωρεί ότι πρέπει να τύχει "ιδιαίτερης προσοχής και αξιολόγησης" το περιεχόμενο τηλεφωνικής συνομιλίας του μέλους της Κ.Ε. του κόμματος Σωτήρη Διβελέκου με άγνωστη γυναίκα, κατά την οποία "αυτός, εκφράζοντας την οργή του για την ποινική δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος ηγετικών στελεχών, μελών και οπαδών του κόμματος και λόγω του φόβου του μήπως το κόμμα τεθεί εκτός νόμου, δήλωσε ευθέως ότι η οργάνωση διαθέτει ανά πάσα στιγμή πενήντα - εκατό άτομα, τα οποία είναι εφοδιασμένα με λειόκαννα και είναι αποφασισμένα 'να πέσουνε'"...

Από την παραπεμπτική πρόταση, εξάλλου, προκύπτουν και οι στενές σχέσεις που διατηρούσε ο κατηγορούμενος με την αστυνομία. Σύμφωνα με τον εισαγγελέα Ντογιάκο, "δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο και το γεγονός ότι στο νομίμως κατασχεθέν κινητό του τηλέφωνο έχουν καταχωρηθεί φωτογραφίες υπηρεσιακών ταυτοτήτων αστυνομικών εν ενεργεία (όπως του αστυνομικού με το επίθετο Χαλάστρας), οι οποίες έχουν παραποιηθεί με τα στοιχεία άλλων ατόμων, προφανώς μελών της οργάνωσης ή εμπίστων ατόμων, ώστε να εμφαίνονται τα άτομα αυτά ως οι νόμιμοι κάτοχοί τους, πράξεις όμως οι οποίες, σε κάθε περίπτωση, δεν συνάδουν με δράσεις πολιτικού κόμματος το οποίο ενεργεί, όπως επιβάλλεται άλλωστε από το Σύντγμα και τους Νόμους, αυστηρά εντός των ορίων της νομιμότητας"...

Πηγή: avgi.gr

Δεν παραπέμπεται σε δίκη ο πρ. αστυνομικός Σ. Σπυρίδης

Την παραπομπή εβδομήντα, από τους συνολικά 85 κατηγορούμενους, στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής -μεταξύ των οποίων, ο αρχηγός και όλοι οι βουλευτές του κόμματος- εισηγήθηκε στο Συμβούλιο Εφετών, ο αρμόδιος εισαγγελέας Ισίδωρος Ντογιάκος.

Μεταξύ εκείνων για τους οποίους προτείνεται η απαλλαγή τους, είναι και ο επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης Νοτίου Αιγαίου «Ελληνική Αυγή», συνταξιούχος αστυνομικός κ. Σάββας Σπυρίδης.

Θυμίζουμε ότι ο συνταξιούχος αστυνομικός βρέθηκε στο επίκεντρο πανελλήνιας δημοσιότητας μετά από ρεπορτάζ, που τον έφεραν να εκπαιδεύει μέλη της Χρυσής Αυγής στην αυτοάμυνα, στο Αρχαίο Στάδιο της Ρόδου. Τον καιρό εκείνο υπηρετούσε στο αστυνομικό τμήμα του αεροδρομίου Ρόδου και κατά τη διάρκεια της πειθαρχικής έρευνας εγκατέλειψε την ΕΛΑΣ.

Στο κατηγορητήριο φέρεται στην Αθήνα, τουλάχιστον από το έτος 2009, να εντάχθηκε σε εγκληματική οργάνωση η οποία επεδίωκε την τέλεση των κακουργημάτων του εμπρησμού, της έκρηξης, της ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως, της βαριάς σωματικής βλάβης, της ληστείας, της εκβίασης, της παράβασης του νόμου περί ναρκωτικών και εκρηκτικών!

Ο εισαγγελέας με την -700 σελίδων- προτασή του, ζητεί από το Δικαστικό Συμβούλιο να παραπέμψει ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων όλη την ΚΟ της Χρυσής Αυγής -μεταξύ αυτών και τους δύο ανεξάρτητους πλέον βουλευτές Χρ. Αλεξόπουλο και Στ. Μπούκουρα- για όλες τις πράξεις που καταλογίζονται στη δράση της εγκληματικής οργάνωσης.

Στην πρόταση «Ντογιάκου» αναφέρονται συγκεκριμένα για τον κ. Σπυρίδη τα εξής:
«Σε βάρος του εν λόγω κατηγορουμένου από την Ειδική Ανακρίτρια – Εφέτη απαγγέλθηκε η ως άνω κατηγορία , η οποία , κατά τα κύρια σημεία της , έχει ως εξής:
«… Ειδικότερα , στην Αθήνα , τουλάχιστον από το έτος 2009 , εντάχθηκες και έκτοτε συμμετέχεις ως μέλος μέχρι και σήμερα , αδιαλείπτως , σε δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα , αποτελούμενη από περισσότερα των τριών πρόσωπα ( οργάνωση ) , η οποία επιδιώκει τη διάπραξη περισσοτέρων κακουργημάτων…

Πλέον συγκεκριμένα, στον ως άνω τόπο και χρόνο, εντάχθηκες στην οργάνωση ‘‘ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ’’ και δη στην Τοπική Οργάνωση Δωδεκανήσου – Ρόδου, όπου υπηρετείς ως αστυνομικός και συμμετέχεις σε αυτήν, αδιαλείπτως, μέχρι σήμερα, μετά των συγκατηγορουμένων σου…οι οποίοι σταδιακά , από το έτος 1987 και εφεξής, συγκρότησαν και εντάχθηκαν στην παραπάνω οργάνωση, η οποία, αρχικά, είχε τη μορφή κλειστής ολιγάριθμης ομάδας ιδεολογικής επιμορφώσεως εθνικοσοσιαλιστών (ναζιστών), με αρχηγό και επικεφαλής τον εκ των συγκατηγορουμένων σου Νικόλαο ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟ , μετεξελίχθηκε δε σε πολιτικό σχηματισμό υπό την αυτή επωνυμία ‘ ‘ΛΑΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ’’… Εσύ δε , γνωρίζοντας και υποστηρίζοντας τις παραπάνω αρχές της οργάνωσης , αλλά και τις εγκληματικές δράσεις που οργάνωνε και πραγματοποιούσε με τα ‘‘ Τάγματα Εφόδου ’’ , τα οποία συγκροτούσε από μέλη της , αυτά δε προέβαιναν είτε πεζή είτε ως επιβαίνοντα σε δίκυκλα οχήματα σε βίαιες και 359 ρατσιστικού περιεχομένου επιθέσεις σε βάρος των ως άνω στοχοποιημένων ατόμων, ημεδαπών και αλλοδαπών στην περιοχή της Ρόδου αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Δωδεκανήσου, όπως άλλωστε και σε ολόκληρη την Ελλάδα, εντάχθηκες στην παραπάνω οργάνωση, ενημέρωνες δε, εκμεταλλευόμενος την αστυνομική σου ιδιότητα, τους υπεύθυνους της ως άνω Τοπικής Οργάνωσης αλλά και τα ηγετικά στελέχη της, όπως ενδεικτικά τους Βουλευτές και ήδη κατηγορουμένους Γεώργιο ΓΕΡΜΕΝΗ, Χρήστο ΠΑΠΠΑ και Ηλία ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΟ, με τους οποίους διατηρούσες συνεχή επικοινωνία σχετικά με τις κινήσεις της Αστυνομίας, ώστε να αποφεύγεται η επέμβαση των συναδέλφων σου και να διασφαλίζεται το ακαταδίωκτο των εγκληματικών ενεργειών των Ταγμάτων Εφόδου της ΄΄ Χρυσής Αυγής ’’, ενώ συγχρόνως είχες αναλάβει την εκπαίδευση των μελών της Τοπικής Οργάνωσης Ρόδου, διδάσκοντας ασκήσεις αυτοάμυνας και πολεμικών τεχνών».

Ο κατηγορούμενος , κατά την απολογία του ενώπιον της Ειδικής Ανακρίτριας – Εφέτη , ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι «Η σχέση μου είναι καθαρά τυπική, ψηφοφόρου προς κάποιο κόμμα. Τώρα τελευταία είχα συμμετάσχει στις Περιφερειακές εκλογές του 2014 ως υποψήφιος Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου με την παράταξη «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΤΙΟ ΑΙΓΑΙΟ». Επίσης, με το σχετικό απολογητικό υπόμνημά του αρνείται την κατηγορία που τον βαρύνει και μεταξύ των άλλων ισχυρίζεται ότι «Αποτελεί εκ των πραγμάτων φανταστική κατηγορία το αναγραφόμενο στο κατηγορητήριο, ότι, δήθεν, εγώ, εκμεταλλευόμενος την αστυνομική μου ιδιότητα, ενημέρωνα τους προαναφερόμενους Βουλευτές της ‘‘Χρυσής Αυγής’’ , αλλά και τους υπεύθυνους της Τοπικής Οργανώσεως (προφανώς εννοείται η Οργάνωση της Ρόδου), σχετικά με τις κινήσεις της Αστυνομίας, ώστε να αποφεύγεται η επέμβαση των τότε συναδέλφων μου και δια του τρόπου τούτου να διασφαλίζεται το ακαταδίωκτο των εγκληματικών ενεργειών των ‘‘Ταγμάτων Εφόδου’’ της ‘‘Χρυσής Αυγής’’.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας , ο κατηγορούμενος Σάββας ΣΠΥΡΙΔΗΣ εντάχθηκε ως μέλος της Τοπικής Οργάνωσης του πολιτικού κόμματος «ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ», στη Ρόδο, αν και ήταν εν ενεργεία αστυνομικός, παραβιάζοντας έτσι ευθέως τη σχετική διάταξη του άρθρου 29 παράγρ. 3 του Συντάγματος. Ασχολήθηκε με την εκγύμναση μελών στο αρχαίο στάδιο της Ρόδου, ενώ συχνά μετέβαινε στα γραφεία της οργάνωσης και είχε τηλεφωνικές επαφές με βουλευτές του κόμματος. Πλην όμως, λόγω του περιφερειακού του ρόλου, δεδομένου ότι αυτός διέμενε μόνιμα μακράν από το κέντρο των αποφάσεων και συγκεκριμένα στη Ρόδο, όπου δεν έχουν καταγραφεί εγκληματικές ενέργειες της ως άνω εγκληματικής οργάνωσης, όπως τούτο συνάγεται από το περιεχόμενο της δικογραφίας, δημιουργείται εύλογα η κρίση ότι αυτός , πιθανότατα, δεν είχε πλήρη επίγνωση του εγκληματικού σκοπού της οργάνωσης.
Επίσης, από την άρση του απορρήτου των τηλεφωνικών επικοινωνιών του, δεν προέκυψε ότι ενημέρωνε αθέμιτα Βουλευτές ή άλλα στελέχη του εν λόγω πολιτικού κόμματος, για Υπηρεσιακές ενέργειες των οποίων ελάμβανε γνώση ως εκ της Υπηρεσίας του.

Κατόπιν των ανωτέρω, φρονούμε ότι δεν προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις σε βάρος του εν λόγω κατηγορουμένου Σάββα ΣΠΥΡΙΔΗ και ως εκ τούτου δεν πρέπει να γίνει σε βάρος του κατηγορία ως υπαίτιου του εγκλήματος για το οποίο κατηγορείται».

Ως συνήγορος υπεράσπισης του κ. Σπυρίδη παρίσταται ο δικηγόρος κ. Γιάννης Χαρίτος.

 Πηγή: dimokratiki.gr

Τα «άγρια» θηλυκά της Χρυσής Αυγής

Ανάμεσα στους κατηγορούμενους για τους οποίους ο εισαγγελέας Ισίδωρος Ντογιάκος προτείνει την παραπομπή τους στο τριμελές εφετείο κακουργημάτων περιλαμβάνονται και τέσσερις γυναίκες με ρόλους - κλειδιά στην οργάνωση.

Σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, η σύζυγος του Νίκου Μιχαλολιάκου, Ελένη Ζαρούλια, η οποία βρίσκεται σε κατ' οίκον περιορισμό μετά την απολογία της, εμφανίζεται να εκθειάζει τα τάγματα εφόδου που ήταν ο βραχίονας τέλεσης εγκληματικών πράξεων.  Πολύ σημαντική θεωρείται η τοποθέτησή της στη Βουλή εναντίον αλλοδαπών τους οποίους χαρακτήρισε υπάνθρωπους. Ο εισαγγελέας εκτιμά ότι ουσιαστικά η Ελένη Ζαρούλια πέρασε το μήνυμα για επιθέσεις εναντίον αλλοδαπών.

Σύμφωνα με τον εισαγγελέα και η Θέμις Σκορδέλη πρωτοστατούσε σε συγκεντρώσεις και  εγκληματικές ενέργειες σε βάρος αλλοδαπών.

Σημαντικός θεωρείται και ο ρόλος της συντρόφου του Γιάννη Λαγού, Νικολέτας Μπενέκη, η οποία κατά την εισαγγελική πρόταση, είχε αναλάβει την καθοδήγηση των γυναικών στην πιο σκληρή τοπική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, στη Νίκαια.

Σύμφωνα με τον εισαγγελέα, η σύντροφος του Γιάννη Λαγού γνώριζε τα πάντα και ενστερνιζόταν τις πράξεις των Ταγμάτων της Χρυσής Αυγής. Άλλωστε καταγράφονται μηνύματα της ίδιας προς τον Γιάννη Λαγό μετά την επίθεση Χρυσαυγιτών στο κοινωνικό στέκι ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ.

Το SMS της Νικολέτας  Μπενέκη  προς τον Γιάννη Λαγό: "Μπράβο λατρεία. Πάντα χάνω τα καλά... Ο άντρακλας μου δέρνει... λα λα λα λα γουστάαααρω..."

Να καθίσει στο εδώλιο και η αστυνομικός Βενετία Πόπορη ζητά ο εισαγγελέας, επισημαίνοντας ότι και ο ρόλος του απλού υποστηρικτή στην Χρυσή Αυγή, τον οποίο φέρεται να παραδέχτηκε η κατηγορούμενη, είχε ιδιαίτερη σημασία.

Νεκρός σε τροχαίο στο Αγρίνιο ο Λεωνίδας Σταθόπουλος

Το δυστύχημα σημειώθηκε στο στο 51ο χλμ της Εθνικής Οδού Αντιρρίου–Ιωαννίνων, μέσα στο φαράγγι της Κλεισούρας Αγρινίου.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα agriniopress μετά από μετωπική σύγκρουση με άλλο όχημα, το αυτοκίνητό του βγήκε από το δρόμο, κι αφού έκανε στροφή στον αέρα, προσγειώθηκε σε πρανές με αποτέλεσμα να βρει ακαριαίο θάνατο ο 47χρονος πρώην πολιτευτής της Χρυσής Αυγής Λεωνίδας Σταθόπουλος, ο οποίος παραιτήθηκε πρόσφατα, όταν διαφώνησε με επιλογές της ηγεσίας της.

Τυχεροί μέσα στην ατυχία τους στάθηκαν οι επιβάτες του άλλου οχήματος, μια γυναίκα και ο 16χρονος γιος της, οι οποίοι τραυματίστηκαν ελαφρά.

Τις έρευνες για να διακριβωθούν τα αίτια του τροχαίου διερευνά η τροχαία.

H γελοιογραφία της ημέρας