Έστησε στον τοίχο τους Ελληνοαυστραλούς χρυσαυγίτες

Ο Νικόλας Κότσιρας, βουλευτής της πόλης Μπουλίν, έστησε στον τοίχο τους Ελληνοαυστραλούς χρυσαυγίτες όταν ζήτησε από τις Αρχές τον έλεγχο του εράνου, μία κίνηση που είχε ως αποτέλεσμα την άμεση διακοπή του και το κλείσιμο της σχετικής σελίδας στο Facebook.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο κ. Κότσιρας τα έβαλε με τη Χρυσή Αυγή, καθώς πριν από λίγο καιρό ζήτησε να απαγορευτεί η είσοδος στη χώρα των ευρωβουλευτών της. Μιλώντας στο «Έθνος» εξηγεί ότι στην οργάνωση «Βοηθάμε την Ελλάδα» μπήκαν στελέχη της Χρυσής Αυγής, τα οποία καπέλωσαν την ειλικρινή προσπάθεια που είχε ξεκινήσει. «Αυτό δεν έγινε αμέσως αντιληπτό από τους ομογενείς που πρόσφεραν χρήματα και ρούχα. Όταν αποδείχτηκε ότι η Χρυσή Αυγή την είχε απορροφήσει με πειρατικό τρόπο, ο κόσμος άρχισε να αποχωρεί μαζικά».

Στην Αυστραλία, κάθε οργάνωση με φιλανθρωπικό έργο πρέπει να το δηλώσει στις αρμόδιες υπηρεσίες και να ελέγχεται για τη δραστηριότητά της. Ο κ. Κότσιρας υποψιάστηκε ότι η Χρυσή Αυγή δεν ακολούθησε την προβλεπόμενη διαδικασία και ζήτησε αμέσως να γίνει έλεγχος. «Όταν κατάλαβα τι συμβαίνει με την οργάνωση «Βοηθάμε την Ελλάδα», ζήτησα να ερευνήσουν αν αυτή είχε εγγραφεί στα μητρώα, με ποιον τρόπο έγινε η συγκέντρωση των χρημάτων, σε ποιον λογαριασμό γίνονταν οι καταθέσεις, ποιος και με ποια κριτήρια θα τα μοίραζε στους δικαιούχους. Αμέσως μετά το αίτημά μου, η δραστηριότητα της οργάνωσης σταμάτησε και η σελίδα της στο Facebook έκλεισε». Όπως εξηγεί ο βουλευτής, η απήχηση της νεοναζιστικής οργάνωσης στην Αυστραλία είναι πολύ μικρή. «Είχε κάνει συγκέντρωση στο Μπρίσμπεϊν, στην οποία πήγαν μόνο 10 άτομα, ενώ στην άλλη πλευρά του δρόμου βρίσκονταν 200 πολίτες που διαδήλωναν εναντίον της. Η Χρυσή Αυγή δεν αντιπροσωπεύει ούτε την Αυστραλία στην οποία θέλω να ζήσω, ούτε την Ελλάδα με την οποία θέλω να έχω σχέση», σημειώνει.

Με καταγωγή από τη Μεσσηνία

Η οικογένεια του κ. Κότσιρα έχει καταγωγή από τη Μεσσηνία και μετανάστευσε στην Αυστραλία το 1964. Όπως λέει, τα πρώτα χρόνια και ο ίδιος βίωσε τον ρατσισμό και την ξενοφοβία. «Το να βλέπω έστω και έναν Έλληνα να μιλάει αρνητικά για άλλους ανθρώπους μού προκαλεί αποτροπιασμό, ειδικά όταν σκέφτομαι τι πέρασαν οι γονείς μου την εποχή που ήρθαν στην Αυστραλία», τονίζει.

Στέλιος Βογιατζάκης

Είμαστε φασίστες, ναζιστές, εγκληματίες, μαχαιροβγάλτες

Στον «Ιό» που δημοσιεύεται σήμερα, παρουσιάζεται η ομιλία του αρχηγού της Χρυσής Αυγής σε μέλη της οργάνωσης στις 3 Σεπτεμβρίου 2011, στην οποία ο «Φίρερ» αποκαλύπτει πως η «φωλιά» του νεοναζιστικού μορφώματος «θα μείνει καθαρή».

«Όχι! Ο λύκος την καθαρίζει τη φωλιά του. Κι αυτή η φωλιά θα μείνει καθαρή. Είτε το θέλουν είτε δεν το θέλουν. Ναι! Με φασίστες, ναζιστές, εγκληματίες, μαχαιροβγάλτες, ό,τι θέλουν» αναφέρει και συμπληρώνει πως αυτό δεν θα γίνει «με προδότες και διπρόσωπους που θέλουν να ‘ναι και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ».

«Δεν γίνεται να ‘σαι και με τη Νίκη την Τζαβέλα των Εβραίων και με τη Χρυσή Αυγή. Ούτε να'ρχεσαι εδώ για να βλέπεις τι τρέχει και μετά να πηγαίνεις να το ψιθυρίζεις και να λένε τα διάφορα υποκείμενα λέξεις και κουβέντες κατά της Χρυσής Αυγής» συνεχίζει και δίνει το δικό του «μήνυμα» προς τον ελληνικό λαό: «Θα είναι τυχεροί. Έχουμε σκοπό και στόχο, γιατί ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού αυτή τη στιγμή είναι στο πλευρό μας. Αλλιώς θα τους σπάγαμε τα κεφάλια. Το λέω και να το μεταφέρετε το μήνυμα. Αυτό είχα να πω».



Σε άλλο σημείο, ο κ. Μιχαλολιάκος υποστηρίζει ότι αν υπάρχει δίκαιο, τότε οι Εβραίοι θα γίνουν σαπούνι.

«Με πήρε δημοσιογράφος του ‘Πρώτου Θέματος’, και του είπα ‘πέστε στον Ρέστη δεν με ενδιαφέρει πού μας βάζουν οι δημοσκοπήσεις’. Αλλά κάποτε αν υπάρχει δίκαιο θα γίνει σαπούνι και αυτός και τα εβραιόπουλα που έχει» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Δημοσκόπηση metron analysis

Εφιάλτης για το Μαξίμου έχουν γίνει οι τελευταίες δημοσκοπήσεις που πλέον όχι μόνο δείχνουν σαφή υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ανατροπή στις δημοτικότητες των πολιτικών αρχηγών. Ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να έχει ενισχύσει αρκετά τη δημόσια εικόνα του και την αποδοχή του από τη λαϊκή βάση.

Την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει και νέα δημοσκόπηση της metron analysis, για τα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 90,1.  Ο Πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Metron Analysis Στράτος Φαναράς παρουσίασε και ανέλυσε τα αποτελέσματα της νέας δημοσκόπησης, τονίζοντας ότι η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη ΔΕΘ, καθώς η στροφή του ΣΥΡΙΖΑ προς τα μεσαία κόμματα αλλάζουν το πολιτικό τοπίο.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της δημοσκόπησης στην Πρόθεση ψήφου, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει ποσοστά 25,7%, έναντι της Ν.Δ. που συγκέντρωσε 19,8%. Ακολουθούν το Ποτάμι με 6,9%, η Χρυσή Αυγή με 5,3%, το ΚΚΕ με 4% και το ΠΑΣΟΚ με 3,4%.

Παράλληλα, στο ερώτημα για το ποιoν θεωρούν καταλληλότερο για Πρωθυπουργό, το 30% συγκεντρώνει ο Αντώνης Σαμαράς, ενώ μόλις το 23% συγκεντρώνει ο Αλέξης Τσίπρας. Μεγάλη είναι η διαφορά ανάμεσα στον Πρωθυπουργό και στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο ερώτημα για το ποιός μπορεί να διαχειριστεί το δημόσιο χρέος καλύτερα, με τον Σαμαρά να συγκεντρώνει το 35% και τον Αλέξη Τσίπρα το 28%

To 49% εκτιμά πως η παρούσα Βουλή πρέπει να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας ενώ το 45% να προηγηθούν εκλογές…

Στο ερώτημα αν η ψήφος εμπιστοσύνης που ζήτησε ο πρωθυπουργός είναι μια θετική ή μια αρνητική επιλογή το 47% την κρίνει θετικά και το 40% πως είναι λάθος.

Ο Αλέξης Τσίπρας με 41% είναι πρώτος σε δημοφιλία έναντι 40% του Αντώνη Σαμαρά και του Σταύρου Θεοδωράκη.

Ακολουθούν ο Πάνος Καμμένος με 29%, οι Φώτης Κουβέλης και Δημήτρης Κουτσούμπας με 26%, ο Ευάγγελος Βενιζέλος με 23% και ο Νίκος Μιχαλολιάκος με 11%.

Τρίχες. Εθνικοσοσιαλιστικές τρίχες.

Χρυσαυγίτικο χιούμορ, σχετικά με την επίθεση εναντίον Κακαουνάκη και το ρίξιμο στον ασβέστη «από κάποια παλιόπαιδα».Αυτό το άθλιο δήθεν χιουμοριστικό σημείωμα γράφτηκε 10 ολόκληρα χρόνια μετά το συμβάν (1987) και όπως αναφέρει ο Γιάννης Περδικάρης/Ίων Φιλίππου , «Ο Αριστοτέλης (Καλέντζης) με τον Νίκο (Μιχαλολιάκο) έριξαν τον μακαρίτη Νίκο Κακαουνάκη σε ένα λάκκο με ασβέστη».

O «θεωρητικός συνιδρυτής»

Ο «θεωρητικός» της Χρυσής Αυγής μηχανικός Γιάννης Περδικάρης επιβεβαιώνει σε βιβλίο του όσα δεν ομολογούν οι συναγωνιστές του

Ο συγγραφέας παραδέχεται ότι η οργάνωση λειτουργεί με ομάδες κρούσης, αυτά που δικαίως έχουν ονομαστεί Τάγματα Εφόδου

Για τη στρατηγική της οργάνωσης, ο συγγραφέας δεν μασάει τα λόγια του: «Ο τελικός πατριωτικός στόχος (της Χρυσής Αυγής) είναι η κατάργηση της δημοκρατίας και η κατίσχυσή της»

Ο στενός συνεργάτης του Μιχαλολιάκου αναφέρει: «Η σβάστικα απαντά σε όλα. Ο ναζισμός είναι κοσμικό πεπρωμένο, όπως η άνοιξη και ο σεισμός»

Αν για τους «προστατευόμενους» μάρτυρες που έχουν καταθέσει στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής ο Μιχαλολιάκος και η ομάδα του εκφράζουν αμφισβητήσεις και αφήνουν υπονοούμενα για την αξιοπιστία τους, εκείνον που δεν μπορούν να αμφισβητήσουν είναι ένας πολύ δικός τους άνθρωπος, συνοδοιπόρος του Αρχηγού από το 1974 μέχρι σήμερα, ο μηχανικός Γιάννης Περδικάρης. Πρόκειται για τον «θεωρητικό» της οργάνωσης, τον άνθρωπο που συνέταξε τα βασικά ιδεολογικά της κείμενα, από τη Διακήρυξη Ιδεολογικών Αρχών του 1986-1987 μέχρι το πρόγραμμα για τις εκλογές του 2012.

Ο Περδικάρης γεννήθηκε το 1954 και αρθρογραφεί από το 1982 στο περιοδικό «Χρυσή Αυγή», στην αρχή με το όνομά του και στη συνέχεια με το ψευδώνυμο Ίων Φιλίππου. Είναι, σύμφωνα με τη δική του αφήγηση, ένας από τους επτά «συνιδρυτές» της οργάνωσης στις 9.2.1986 και πολύ στενός συνεργάτης του Αρχηγού μέχρι σήμερα, παρά τις διαφωνίες και τις αποκλίσεις του. Είναι, κατά δήλωσή του, ο «παλαιός και καθαρόαιμος εθνικοσοσιαλιστής», ο Έλληνας «θεωρητικός του ναζισμού». Ξεκίνησε κι αυτός την καριέρα του από την «Τετάρτη Αυγούστου» του Πλεύρη επί χούντας και παραδέχεται τον ρόλο που έπαιξε η οργάνωση αυτή κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Την εξιστόρησή του για τη Χρυσή Αυγή ο Περδικάρης-Φιλίππου τη δημοσίευσε σε βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα («Χρυσή Αυγή, Πολιτικός Οδοδείκτης») στις εκδόσεις «Ηλεκτρον» του Κώστα Πλεύρη. Γραμμένο κάτω από την ευφορία της εκλογικής επιτυχίας της οργάνωσης, το βιβλίο περιλαμβάνει μια εκτενή εισαγωγή και ορισμένα κείμενα του Περδικάρη που δημοσιεύτηκαν την τελευταία περίοδο στον ιστότοπο της οργάνωσης.

Μέχρι στιγμής η υπερασπιστική γραμμή που ακολουθεί ο Αρχηγός και η ηγεσία της Χρυσής Αυγής βασίζεται σε τρεις ισχυρισμούς:

1. Οτι η δομή της οργάνωσης είναι παρόμοια με οποιοδήποτε άλλο πολιτικό κόμμα και ότι το καταστατικό της που αποκαλύφτηκε στην «Εφ.Συν.» (29.9.2013) δεν είναι γνήσιο, ενώ δεν ισχύει και η «Αρχή του Αρχηγού» (το περιβόητο Führerprinzip), σύμφωνα με την οποία ο Αρχηγός ελέγχει και αποφασίζει τα πάντα.

2. Οτι η Χρυσή Αυγή δεν έχει σχέση με παράνομες ενέργειες και ότι η όποια εγκληματική δράση μελών της διαπιστώνεται, δεν αφορά την ηγεσία της.

3. Οτι η οργάνωσή τους δεν έχει καμιά σχέση με τον ναζισμό, τον οποίο μάλιστα αποδοκιμάζουν και διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι δεν έχουν καμιά σχέση μ’ αυτόν, εφόσον είναι προϊόν του γερμανικού εθνικισμού, ενώ υποστηρίζουν ότι στη γερμανική επίθεση του 1941 η θέση τους θα ήταν στο πλευρό του ελληνικού στρατού.

Και τα τρία αυτά επιχειρήματα καταρρίπτονται στο βιβλίο του Περδικάρη. Σημασία έχει το γεγονός ότι όσα λέει ο «συνιδρυτής» δεν μπορούν να διαψευστούν από τους έγκλειστους συναγωνιστές του ούτε τα κίνητρά του να αμφισβητηθούν. Εχουμε και λέμε:

1. Η δομή της οργάνωσης

Ο Περδικάρης-Φιλίππου αποκαλύπτει ότι για τον Μιχαλολιάκο «η Χρυσή Αυγή είναι ένας στρατώνας, όπου χιλιάδες στρατιώτες στρατωνίζονται» (σ. 39). Ο Μιχαλολιάκος ήταν όλα αυτά τα χρόνια «ο σταθερός, αμετακίνητος και αδιαφιλονίκητος ηγέτης» (σ. 40). Μάλιστα η απόλυτη εξουσία του Αρχηγού όσο πάει και ενισχύεται, σε σημείο που αυτός είναι «ο ιδιοκτήτης και ο κλειδοκράτορας της Χρυσής Αυγής» (σ. 301), ενώ «στη μετά Περίανδρο εποχή η εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία περνά σε δεύτερη μοίρα. Η παλιά πίστη στον εθνικοσοσιαλισμό έχει αντικατασταθεί από την καινούρια, περισσότερο αναγκαία παρά ποτέ χάριν της πολιτικής επιβίωσης πίστη στον Αρχηγό» (σ. 43-4).

Πιο αποκαλυπτικό είναι το γεγονός ότι σε περισσότερα από ένα σημεία ο «συνιδρυτής» ομολογεί ότι είναι πραγματική η «Αρχή του Αρχηγού» (το περιβόητο χιτλερικό Führerprinzip), επιβεβαιώνοντας έτσι το καταστατικό το οποίο έχει ειδικό κεφάλαιο με αυτό τον τίτλο. «Προ του Αρχηγού ίσταται η Αρχή του Αρχηγού» γράφει το βιβλίο (σ. 361), ενώ και «ο Μιχαλολιάκος ως Αρχηγός που τιμά την Αρχή του Αρχηγού, όφειλε να αποσύρει την Ελένη Ζαρούλια» (σ. 295).

Ο Φιλίππου διεκδικεί την πατρότητα της συγγραφής της «Διακήρυξης Ιδεολογικών Αρχών της Χρυσής Αυγής» κατά την περίοδο 1986-1987. Το καθαρά ναζιστικό αυτό κείμενο έχει βέβαια εξαφανιστεί από τη σημερινή ηγεσία της, αλλά βρίσκεται στη διάθεσή μας. Σημασία έχει ότι σ’ αυτή τη «Διακήρυξη» παραπέμπει και το πραγματικό «Καταστατικό» της οργάνωσης, το οποίο αποκήρυξαν στις απολογίες τους οι κατηγορούμενοι χρυσαυγίτες.

Οσο για τη στρατηγική της οργάνωσης, και εδώ ο συγγραφέας δεν μασάει τα λόγια του: «Ο τελικός πατριωτικός στόχος (της Χρυσής Αυγής) είναι η κατάργηση της δημοκρατίας και η κατίσχυσή της» (σ. 54).

2. Για τη δράση της οργάνωσης

Η δολοφονική βία έκανε την εμφάνισή της από την περίοδο της δικτατορίας στην παρέα των τεταρταυγουστιανών. «Ο παρορμητικός και οπλολάγνος Ηλίας Τσιαπούρης ανέλαβε δράση [το βράδυ της εξέγερσης του Πολυτεχνείου] πυροβολώντας εναντίον των επιτιθέμενων διαδηλωτών από την ταράτσα του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως μαζί με άλλους παρακρατικούς» (σ. 24).

Ο συγγραφέας, εμφανίζει τη Χρυσή Αυγή ως οργάνωση που ισορροπεί στα όρια της νομιμότητας (σ. 43), αλλά του ξεφεύγουν ορισμένες κρίσιμες αποκαλύψεις. Μάλιστα δεν παραλείπει να «καρφώσει» τους συναγωνιστές του ακόμα και για επιθέσεις που μέχρι σήμερα δεν είχαν εξιχνιαστεί. Η πιο χαρακτηριστική απ’ αυτές είναι η επίθεση που είχε δεχτεί τα ξημερώματα 29.1.1977 ο δημοσιογράφος Νίκος Κακαουνάκης, τον οποίο είχαν χτυπήσει στο κεφάλι και είχαν ρίξει σε ένα λάκκο με ασβέστη, με αποτέλεσμα να κινδυνέψει η ζωή του. Τώρα μαθαίνουμε ότι πίσω από την επίθεση βρισκόταν ο Μιχαλολιάκος: «Ο Αριστοτέλης (Καλέντζης) με τον Νίκο (Μιχαλολιάκο) έριξαν τον μακαρίτη Νίκο Κακαουνάκη σε ένα λάκκο με ασβέστη» (σ. 27).

Με δυο λόγια, «η Χρυσή Αυγή προσέφερε τον ακτινοβολούντα εθνικοσοσιαλισμό της δράσης» (σ. 38) και διέθετε «πολιτικούς μαχητές του πεζοδρομίου» (σ. 40). Για τον τρόπο διαφυγής του Αρχηγού από τις ευθύνες των εγκληματικών πράξεων, το βιβλίο αποκαλύπτει ότι ο Μιχαλολιάκος «αποφασίζει να απαλλαγεί από τους αντιζήλους, ενόσω διάφορες κατηγορίες για ποινικά και άλλα αδικήματα ήδη τους βαρύνουν» (σ. 42). Και σε άλλο σημείο: «Οι δικαστικές περιπέτειες των μελών της Χρυσής Αυγής είναι ένα βαρύ φορτίο για τον Νίκο Μιχαλολιάκο, ο οποίος “δεν εγκαταλείπει τους στρατιώτες του”, εκτός κι αν η δράση τους θέτει εν κινδύνω την υπόσταση της οργάνωσης, οπότε και αναλαμβάνει την εκκαθάριση του σκηνικού» (σ. 42). Είναι ακριβώς αυτό που επιχειρείται και σήμερα, με την αποκήρυξη του Γιώργου Ρουπακιά.

Ενδιαφέρον έχει και η περιγραφή της δολοφονικής επίθεσης του 1998 που διενεργήθηκε από τη δεκαμελή ομάδα κρούσης (φάλαγγα) της οργάνωσης. Ο Φιλίππου υποστηρίζει ότι ο Περίανδρος δεν ήταν ο φυσικός αυτουργός, αλλά ο ηθικός. Παραδέχεται βέβαια ότι η επίθεση έγινε από τη Χρυσή Αυγή, παρόντος του Περίανδρου: «Ο Περίανδρος θεωρεί τη σκέψη αποτέλεσμα της δράσης […] Είναι βέβαιο ότι δεν υπήρξε ο φυσικός αυτουργός της δολοφονικής επίθεσης κατά του Κουσουρή στην Ευελπίδων αλλά είναι άλλο τόσο βέβαιο ότι δεν απέτρεψε την απονενοημένη [sic] πράξη των συναγωνιστών του, η οποία τόσο υψηλό κόστος είχε για τη Χρυσή Αυγή» (σ. 45).

Σε άλλο σημείο ο συγγραφέας σχετικοποιεί την «αθωότητα» του Περίανδρου: «Ο Περίανδρος με την απερίσκεπτη πολιτική πράξη [sic] που τον οδήγησε στην περιπέτειά του, όχι μόνο δεν ωφέλησε, αλλά έβλαψε καίρια και βλάπτει ακόμη και σήμερα, εξακολουθητικά τη Χρυσή Αυγή. Διότι η ενέργεια κατά του Κουσουρή είναι το μόνο αληθινό έγκλημα από όλα, όσα προσάπτουν στη Χρυσή Αυγή οι αδυσώπητοι εχθροί της» (σ. 53).

Σημαντική είναι και η αποκάλυψη ότι ο Αρχηγός γνώριζε πού και πώς κρυβόταν ο Περίανδρος: «Σε όλη τη διάρκεια της φυγοδικίας του ο Περίανδρος είναι σε επαφή με τον Αρχηγό, ο οποίος τον περιβάλλει με την αμέριστη συνδρομή του» (σ. 45).

Ισως μάλιστα η εξήγηση για την επτάχρονη φυγοδικία του Περίανδρου βρίσκεται σε μια άλλη ενδιαφέρουσα παραδοχή του Φιλίππου-Περδικάρη, ότι δηλαδή η Χρυσή Αυγή «θεωρεί σύμμαχο και φίλο τα Σώματα Ασφαλείας» (σ. 194)

Ο συγγραφέας παραδέχεται ότι η οργάνωση λειτουργεί με ομάδες κρούσης, αυτά που δικαίως έχουν ονομαστεί Τάγματα Εφόδου. Μετά τον Περίανδρο, «οι μαχητικές ομάδες κρούσης περνούν υπό την ηγεσία των αδελφών Κουσουμβρή, δυναμικών όσο και έμπειρων στελεχών στις οδομαχίες και όχι μόνον» (σ. 42). Και στη συνέχεια τον ίδιο ρόλο αναλαμβάνει το «ασυναγώνιστο δίδυμο πολιτικού και κοινωνικού ακτιβισμού Κασιδιάρη – Παναγιώταρου» (σ. 293), οι οποίοι «είναι σκληροτράχηλοι αγωνιστές που κέρδισαν οριστικά μετά από σκληρό δεκαετή αγώνα τη μάχη του πεζοδρομίου με τους κομμουνιστές» (σ. 294). Είδαμε πρόσφατα στο Πέραμα τι ακριβώς σημαίνει αυτή η «μάχη του πεζοδρομίου με τους κομμουνιστές».

3. Για τη σχέση της οργάνωσης με τον ναζισμό

Αντίθετα από όσα ισχυρίζονται οι υπόδικοι χρυσαυγίτες, σύμφωνα με τον Φιλίππου η ονομασία της οργάνωσης προέρχεται από το «μυητικό-ερμητικό τάγμα της λευκής αδελφότητας της Χρυσής Αυγής», το οποίο ίδρυσε η Ελενα Μπλαβάτσκι. «Η Χρυσή Αυγή είναι ο προπάτορας της Θούλης και εκείθεν όλων των ταγμάτων που εκβάλουν μεταγενέστερα στον ναζισμό» (σ. 33-4). Και βέβαια «το περιοδικό Χρυσή Αυγή ήταν ακραιφνώς ναζιστικό», ενώ «ο εθνικισμός είναι η παιδική ασθένεια του εθνικοσοσιαλισμού» (σ. 30).

«Θυμάμαι με νοσταλγία τα υπέροχα γραφεία» γράφει συγκινημένος ο παλαίμαχος ναζιστής. «Πάνω από την αριστερή μπαλκονόπορτα με μαύρα γράμματα “Αίμα-Τιμή” και πάνω από τη δεξιά “Χρυσή Αυγή”. Στη μέση το βήμα, καλυμμένο με την κόκκινη σημαία και τη σβάστικα. Οι τοίχοι στολισμένοι με εθνικοσοσιαλιστικές αφίσες, σημαίες και σύμβολα και τα εμβατήρια να δονούν την ατμόσφαιρα. Ηταν ένας ανεπανάληπτος χώρος» (σ. 35). «Θυμούμαι την περίφημη αφίσα “Εθνικοσοσιαλισμός Τώρα!”που επικολλήθηκε στο κέντρο των Αθηνών, την αφίσα για τον Ρούντολφ Ες που πλημμύρισε την Αθήνα, μετά τη δολοφονία του στο Σπαντάου στις 17.8.1987» (σ. 36).

Και για όσους πίστεψαν τους όρκους των χρυσαυγιτών, ότι τάχα θα πολεμούσαν τα γερμανικά στρατεύματα αν ζούσαν το 1941, υπάρχει μια αναπάντεχη όσο και ανατριχιαστική αποκάλυψη. Η παρέα Μιχαλολιάκου έκανε αγρυπνίες πάνω στους τάφους των Γερμανών στρατιωτών, θρηνώντας τον Χίτλερ: «Θυμούμαι τις ολονυκτίες στο γερμανικό νεκροταφείο της Ραπεντόσα, τιμής ένεκεν, κατά τις επετείους της γέννησης του Φύρερ στις 20 Απριλίου» (σ. 36).

Αντίθετα από τις όψιμες αποκηρύξεις του ναζισμού από τους συναγωνιστές του, ο Φιλίππου περηφανεύεται ότι «η Χρυσή Αυγή με την παρουσία της στον πολιτικό στίβο και κυρίως με την είσοδό της στο κοινοβούλιο αποενοχοποίησε τελεσίδικα στη συνείδηση του Ελληνα πολίτη και ψηφοφόρου τον φασισμό και τον ναζισμό εβδομήντα χρόνια μετά» (σ. 14).

Σε κάποιο σημείο του βιβλίου ο συγγραφέας επιχειρεί να σχετικοποιήσει τον ναζιστικό χαρακτήρα της οργάνωσης, κυρίως επειδή ο ίδιος είχε προσωρινά αποστασιοποιηθεί: «Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ναζιστική οργάνωση εδώ και περισσότερο από μια δεκαετία» (σ. 277). Αλλά μην ανησυχείτε: «Βεβαίως, ένας πυρήνας εθνικοσοσιαλιστών συναγωνιστών βρισκόταν πάντοτε στη βάση της οργάνωσης» (σ. 47).

Και το σημαντικότερο: «Στα είκοσι πρώτα χρόνια της ύπαρξής της, μόνη αυτή από όλα τα συγγενή ριζοσπαστικά κινήματα της Ευρώπης, γαλούχησε, επιμόρφωσε και κατάρτισε 1.000 πιστούς εθνικοσοσιαλιστές. Την τελευταία δεκαετία, ο καθένας από αυτούς με τη σειρά του, γαλούχησε, επιμόρφωσε και κατάρτισε 5 πιστούς εθνικοσοσιαλιστές της επόμενης γενιάς. Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν 5.000 εθνικοσοσιαλιστές, ναζιστές αν επιμένετε, πιστοί, ακλόνητοι κι ατσάλινοι στην πεποίθηση στρατιώτες του Φύρερ. Είναι έτοιμοι […] “να επιστρέψουν και η γη να τρέμει”. Δικαστικοί και διπλωμάτες, κρατικοί λειτουργοί και πανεπιστημιακοί, δικηγόροι, ιατροί, μηχανικοί, επώνυμοι κι ανώνυμοι επιστήμονες και τεχνικοί, κοινοί θνητοί, γλιστρούν σιωπηλοί και αθόρυβοι μεταξύ σας και περιμένουν την Ωρα» (σ. 281).

Ο στενός συνεργάτης του Μιχαλολιάκου καταλήγει με την πρότασή του: «Αν η κόλαση είναι ο ναζισμός, άνοιξε με τόλμη την πύλη της κόλασης. Ζήσε τον μύθο του αιώνιου Αίματος. Αντίκρυσε τον χρυσό ήλιο κατάματα και χαιρέτισέ τον περήφανα με υψωμένο χέρι τη στιγμή που ανατέλλει, δηλαδή τη στιγμή της χρυσής αυγής. Η σβάστικα απαντά σε όλα. Ο ναζισμός είναι κοσμικό πεπρωμένο, όπως η άνοιξη και ο σεισμός» (σ. 185-6).

Και όλα αυτά γράφονται το 2013 και όχι το 1980, για το οποίο επικαλούνται το ελαφρυντικό της «νεότητάς» τους ο Μιχαλολιάκος, ο Παππάς και οι λοιποί προφυλακισμένοι ναζιστές.

Δραστηριότητες που ταιριάζουν σε λοκατζήδες

Τα μέλη της Χρυσής Αυγής εκπαιδεύονταν στα όπλα και στη σκοποβολή, σύμφωνα με επίσημα εσωτερικά ντοκουμέντα της ίδιας της οργάνωσης που παρουσιάζει «Το Βήμα». Τα έγγραφα αφορούν μάλιστα χρήση όπλων από τον δραστήριο «πυρήνα» της Νίκαιας που φέρεται να συσχετίζεται με τη δολοφονία του 35χρονου Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι τον Σεπτέμβριο του 2013.

Τα έγγραφα αυτά αποτελούν απάντηση σε ισχυρισμούς στελεχών του ακροδεξιού μορφώματος ότι ποτέ δεν χρησιμοποιούσαν όπλα ή τουλάχιστον αυτά που είχαν αφορούσαν το παιχνίδι paintball. Μάλιστα ως εκπαιδευτές εμφανίζονται μέλη του «πυρήνα» της Νίκαιας που είναι κατηγορούμενοι για άμεση εμπλοκή στη δολοφονία Φύσσα και συνόδευαν τον δράστη Γιώργο Ρουπακιά. Στα ντοκουμέντα αυτά εμφανίζονται τα μέλη της Χρυσής Αυγής να ακολουθούν εκπαίδευση παραστρατιωτικής ομάδας, με χρησιμοποίηση μάλιστα μέχρι και υλικών παραλλαγής για να μη γίνονται αντιληπτοί από τον εχθρό.

Σε έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής και βρέθηκαν στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές μελών της οργάνωσης υπάρχουν οδηγίες για το «πρόγραμμα μιας διήμερης κατασκήνωσης» που έγινε στην περιοχή του ποταμού Νέδα στη Μεσσηνία, όπου πήγαιναν μαζικά μέλη της οργάνωσης - ειδικά τις πρώτες ημέρες μετά τη δολοφονία Φύσσα ο δράστης Γ. Ρουπακιάς εικονιζόταν με χρυσαυγίτες από τη Νίκαια σε «εκδρομή» στην ίδια περιοχή.

Σκοπιές, σκοποβολή, καμουφλάζ

Σε αυτό το πλάνο που φέρνει στο φως «Το Βήμα» προσδιορίζονται 28 σημεία ενεργειών και υποχρεώσεων των μελών της Χρυσής Αυγής και ανάμεσα σε αυτά σημειώνεται (ακολουθούνται η μορφή και η ορθογραφία του συντάκτη του εγγράφου): «Οργάνωση της ομάδας Ο.Π.Β (σ.σ.: δεν προσδιορίζεται τι σημαίνουν τα αρχικά) και ενημέρωση προστασίας και οργάνωση ομάδων σκοπιάς ανά ημέρα». Ακολουθούν οι κινήσεις της ένοπλης ομάδας στον ποταμό Νέδα και η εκπαίδευση της... ειδικής μονάδας της Χρυσής Αυγής που θυμίζουν «λοκατζήδες».

Οπως σημειώνεται στο πρόγραμμα: «Στη συνέχεια θα ακολουθησει επιστροφή από τον ποταμό σε αντίθετη φορά των νερών. Στα μέσα του ποταμού θα πραγματοποιηθούν βολές υπό την επίβλεψη του υπεύθυνου πολιτικής δράσης ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΖΑΝΤΖΟΓΛΟΥ (προαιρετικό να υπάρχει φούμο)».

Η στρατιωτική εκπαίδευση προβλέπει όμως και γενική νυχτερινή επιφυλακή για αντεπίθεση με όπλα εναντίον του «άγνωστου εχθρού». Οπως σημειώνεται στο πρόγραμμα της εκπαίδευσης: «Ωρα ύπνου και συνεννόηση με τους σκοπούς για βραδινό συναγερμό (πεζοπορία έρπινκ και κάλυψη από τον εχθρό με τα όπλα. Ολα οι συναγωνιστές και τα όπλα θα ντυθούν από φύλλα και θα φτιάξουν από την φύση φούμο».

Παρόμοιου τύπου αναφορά για χρήση όπλων και καμουφλάζ υπάρχουν και σε άλλα σημεία του εσωτερικού εγγράφου της Χρυσής Αυγής, και ειδικά στο 15ο σημείο, όπου σημειώνεται «ένα ακόμα μάθημα σκοποβολής και εκπαίδευσης κάλυψης βολής επίθεσης και άμυνας».

«Προπαγανδιστική γραμμή»

Την ίδια ώρα στα έγγραφα εσωτερικής αλληλογραφίας της ακροδεξιάς οργάνωσης έχουν βρεθεί και κείμενα των κεντρικών γραφείων με εγκυκλίους με την «προπαγανδιστική γραμμή» που θα πρέπει να ακολουθούν τα μέλη. Είναι ενδεικτικά τα αναφερόμενα στην εγκύκλιο 27, όπου προβλέπεται μετά βεβαιότητας «συγκυβέρνηση ΝΔ και Σύριζα».

Οπως σημειώνεται, «τις επόμενες εβδομάδες οι ενημερωτικές μας εξορμήσεις, ομιλίες, εκδηλώσεις, θα σχετίζονται με το θέμα: "ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ: Η επόμενη συγκυβέρνηση του μνημονίου. Να τονίζεται ότι: αυτό συμβαίνει λόγω της τεράστιας ανόδου της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ που δεν μπορούν με τίποτα να ανακόψουν. Αποτελεί επιλογή και ρητή εντολή των διεθνών τοκογλύφων που εξουσιάζουν τη χώρα μας. ΝΔ και Σύριζα είναι ανδρείκελα αυτών των δυνάμεων. Την επερχόμενη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ είχε προβλέψει προ μηνών ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής σε μια από τις σπάνιες τηλεοπτικές του εμφανίσεις. ΤΩΡΑ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ».

Η γελοιογραφία της ημέρας